Os bañistas de Arousa atopáronse na tarde de onte cunha nova visita dun molusco cada vez máis presente nas costas galegas. Trátase do Aplysia depilans, popularmente coñecido como lebre de mar ou cona de vella. Este gasterópodo, que adoita ter unha cor amarillenta, negra ou amarronada, é completamente inofensivo e, segundo a experta da Universidade de Vigo Elsa Vázquez, non é algo inusual que aparezan varados nas nosas costas.
De feito, atopar unha cona de vella é algo relativamente novidoso para quen só visita a superficie da auga, mais quen leve anos buceando ou adicándose á pesca submarina de seguro estará acostumado a ver a estes animais de uns 20 centímetros que adoitan vivir nos fondos mariños cubertos de vexetación, a uns 20 metros de profundidade.
O aumento da temperatura do mar é un perigo para a biodiversidade mariña en xeral, mais neste caso non se pode confirmar con total seguridad que as lebres de mar varen nas praias debido ao quecemento das augas. Coñécense episodios de varamentos dunha gran cantidade destes moluscos dende o ano pasado coincidintes con altas temperaturas da auga, mais a ciencia aínda non ten unha resposta clara para estes sucesos.
Segundo Vázquez, o molusco pode morrer subitamente ou ser arrastrado pola ondada ou polas fortes correntes chegando á liña da costa. Dende Arenaria, un colectivo de oceanógrafos que se adica á divulgación e á educación ambiental, explican: “Esto xa pasou o ano pasado e fai dous anos. Trátase de algo cíclico e natural, o que ocorre é que chama bastante atención porque aparecen dun xeito masivo”.
Normalmente, a cona de vella chega viva ás praias, mais o mellor que se pode facer cando se atopa unha delas é, segundo o oceanógrafo de Arenaria David Torres, devolvela ao mar: “Esta Aplysia non ten capacidade de natación, por iso se son arrastadas polas correntes e varan na costa si poden acabar morrendo“.
As conas de vella pertencen á mesma familia que os berberechos e os polbos e, aínda que teñan fama de posuír veleno non é certo:”O que si, poden soltar unha substancia branqueciña cando se senten atacados para se defender”.
O tradutor da IA parece que está a fallar… *amarillentos, *seguridad, *branqueciña”, “para se defenderen” no canto de *para se defender.
Repito:
Penso que vale máis unha cona ca mil espanholadas.
Nom é a primeira vez mas é preciso dize-lo. Mais cuidado com o idioma.
Sei que a Real Academia é relaxada com castelhanismos mas sem abusar.
Coido que “amarillento” ou “da leite” nom cabem mesmo no vocabulário da Real e se cabem…