O 4 de decembro de 1938 nacía en Ortigueira Luis Castedo Expósito, un dos químicos galegos máis relevantes das últimas décadas, mentor de moitos dos e das investigadoras que hoxe sitúan a Galicia na vangarda estatal con centros coma o CiQUS e as titulacións de Química ou Enxeñaría Química da USC. Para celebrar o seu inminente 80º aniversario, moitos dos seus discípulos e compañeiros decidiron renderlle homenaxe co encontro Prospect in Chemical Sciences II, que terá lugar este venres en Santiago.
A homenaxe contará coa presenza na Facultade de Química de Santiago de referentes da química orgánica a nivel internacional. Así, ademais do premio Nobel Jean-Pierre Sauvage, que falará ás 10 da mañá, intervirán despois Eric Jacobsen (Harvard), Chris Abell (Cambridge), Cristina Nevado (universidade de Zurich), e Maurizio Prato (CIC Biomagune).
A sesión de tarde comezará coa homenaxe a Luis Castedo, que estará presente no acto. E pecharase coa conferencia El Despegue de la Ciencia en España en los años 80, impartida polo químico e exvicepresidente do Goberno español Alfredo Pérez Rubalcaba.
A xornada comezará xa ás 9 da mañá coa inauguración por parte do reitor da USC, Antonio López, a conselleira de Educación, Carmen Pomar, a decana da facultade, Pilar Bermejo, o presidente da Real Sociedade Española de Química, A. M. Echevarren, e o director do CiQUS, José Luis Mascareñas.
Biografía de Luis Castedo
Luis Castedo, alumno doutro dos referentes da química orgánica en Galicia, Ignacio Ribas, (acabaría casando coa súa filla, Minia Ribas) comezou a súa carreira en Santiago, para despois facer o seu posdoutoramento en Cambridge, no laboratorio do Nobel Alexander Robert Todd, e alí aprendeu tamén acerca da síntese dos alcaloides xunto ao doutor John Harley Mason.
Á súa volta a Galicia, volviu a unirse ou equipo de Ribas ata que marchou ao País Vasco en 1972, onde conseguiu praza como profesor da UPV en Bilbao. Regresou a Santiago en 1975, e converteuse no xefe do departamento de Química Orgánica ata 1981, cando asumiu o posto de decano a Facultade de Química, que ocupou ata 1986.
Xunto a Ribas, afondou no coñecemento e descubrimento de novos alcaloides. Algúns deles bautizáronos con nombres galegos, como a ourensina, pontevedrina, coruñina, arousina ou santiaguina, co obxectivo de situar a Galicia no mapa internacional da química.
Ocuparía tamén responsabilidades políticas na Xunta de Galicia, como director xeral de Universidades e Política Científica entre 1986 e 1990, sendo impulsor das universidades da Coruña e Vigo.
Nos últimos anos de investigación explorou tamén novas vías na fronteira da química e a bioloxía. Durante a súa traxectoria dirixiu máis de 80 teses de doutoramento, foi autor ou coautor de case 500 artigos, varios libros e patentes.
En 2003 recibiu o premio Galicia de Investigación, e obtivo tamén recoñecementos de entidades estatais e internacionais como a RSEQ, a universidade de La Laguna ou o CNRS francés, además de ser doutor Honoris causa pola universidade do País Vasco. No 2009 recibiu a Insignia de Ouro da USC.
