Unha simple análise de sangue. Un equipo de investigadores internacionais liderados polo Barcelonaβeta Brain Research Center (BBRC) conseguiu, coa Universidade de Gotemburgo e a de Lund, en Suecia, validar a capacidade de detectar casos de alzhéimer en persoas con síntomas de deterioración cognitiva a través dun biomarcador en sangue.
A precisión da proba é moi elevada, con máis dun 90% de efectividade tras analizar a súa utilidade en 1.767 persoas. É dicir, unha eficacia similar á da punción lumbar. Certo tipo de pacientes poden obter datos moderadamente peores, como é o caso dos maiores de 80 anos.
O estudo logrou concluír que un biomarcador, o phospho-tau217, permite aos expertos diagnosticar estes casos. Non é a primeira vez que se estuda este indicador como unha posible forma de detectar o alzhéimer. A diferenza é que este informe, moi amplo e de alta calidade científica, permite dar un paso importante na aplicación deste biomarcador nas clínicas. Ademais, inclúe os resultados da súa aplicación en atención primaria.
Unha técnica máis sinxela e económica
“Pódenos permitir determinar que persoas se teñen que someter a outras probas coma no caso da punción lumbar ou dun PET (un tipo de tomografía) e a cales non”, destaca o doutor Marc Suárez-Calvet. A nova ferramenta pode aforrar aos pacientes entre un 60% e un 81% dos custos das probas diagnósticas. No caso da punción lumbar, é un método moito máis invasivo. Este impacto, sumado á facilidade para ser aplicado a grande escala, pode contribuír en boa medida á detección temperá.
O alzhéimer é unha das doenzas máis frecuentes en xente maior e a enfermidade neurodexenerativa máis importante de España, con 800.000 casos rexistrados na actualidade. O estudo é un gran paso adiante na detección, crucial para poder actuar con rapidez ante o avance desta patoloxía. Non obstante, é necesario realizar novos estudos antes de que se poida aplicar na práctica.
O tempo é crucial na loita contra o alzhéimer. Os métodos actuais son principalmente paliativos. As medicacións actuais están pensadas para afrontar os síntomas da enfermidade. Hai algunha excepción, como o caso do lecanemab, un composto capaz de reducir a deterioración cognitiva nun 27%. Este tratamento foi foco da polémica hai uns meses porque inicialmente a Axencia Europea de Medicamentos (EMA) non recomendara a súa autorización. Finalmente si se aprobou, pero tardará anos en chegar a España. As investigacións actuais apuntan a que poderían atoparse, nuns anos, fórmulas para atrasar máis o avance do alzhéimer. Con todo, dependerá da evolución dos actuais estudos.
