Desde Castro de Baroña ou Fisterra, ata Roma. Un equipo internacional publicou o mapa dixital de estradas do Imperio romano máis detallado ata o momento. Investigadores da Universitat Autònoma de Barcelona e da Universidade de Aarhus publicárono na páxina Itiner-e, no que se inclúe con detalle as estradas que os romanos construíron en Galicia.
Os camiños romanos percorreron, segundo o recollido polo mapa, practicamente toda a costa galega e gran parte do territorio. Por exemplo, desde Vicus Spacorum (Vigo), pasando por Glandimirum (Pontecesures) e Assegonia (Santiago de Compostela) ata un dos grandes centros en Gallaecia: Lucus Augusti (Lugo). Os camiños romanos permiten múltiples formas de percorrer a comunidade, como amosa o estudo. E, por suposto, desde estes podes chegar ata numerosos puntos da Península Ibérica e, claro está, Roma.
Curiosamente, non hai tantas diferenzas con, por exemplo, as principais estradas actuais. O mapa dixital permite comparar coas comunicacións por coche que hai por toda Galicia. Tamén con Portugal e coas comunidades veciñas, por exemplo, con Bracara Augusta (Braga). Tamén permite ver os nomes das cidades actuais, ver o mapa por satélite e coñecer en detalle o nome do itinerario e a base bibliográfica na que se asenta.
Case 300.000 quilómetros de vías
Unha das cuestións deste estudo é que non se centra en achar máis camiños, senón que sumou o traballo de numerosas investigacións, tamén contactando con expertos neste eido a nivel local para acadar a mellor calidade e representatividade. En total, o mapa desenvolvido polos investigadores suma case 300.000 quilómetros de vías e calzadas da época, combinando diferentes fontes históricas. Dese total, houbo 40.000 quilómetros en España, o dobre dos rexistros que se tiñan ata o momento. En total en Europa, ao unir tantas fontes, contabilizáronse máis de 100.000 quilómetros máis que o que se rexistraba en estudos anteriores. En total, unha densidade de 62 metros de estradas por cada quilómetro cadrado.
O estudo tamén baséase en estimacións en base á propia topografía e os restos arqueolóxicos da zona. Por exemplo, se unha serie de pontes romanas une dúas localidades, enténdese que houbo un camiño que unía estes dous puntos. Segundo o analizado, a maioría das antigas estradas eran secundarias, e unha terceira parte do total unía os principais núcleos urbanos.
“O amplo conxunto de datos que xerou o proxecto Itiner-e é altamente transformador para entender como o sistema viario romano estruturaba o movemento de persoas, bens, ideas e ata enfermidades na antigüidade”, explican os autores do proxecto. Agora, buscan que a alta resolución deste traballo permita realizar novos estudos sobre conectividade, transporte e control administrativo deste territorio.
