Ás 16.03 horas da tarde do domingo 21 comeza o inverno boreal, que se prolongará ata o 20 de marzo ás 15.46 horas. O inicio da nova estación coincide co paso do Sol polo punto Capricornio da Eclíptica ou Solsticio de decembro, producíndose nese intre a mínima declinación solar (-23º4 con respecto ao Ecuador Celeste), o que ten como consecuencia que sexa o día máis curto do ano cunha duración de pouco máis de 9 horas na nosa latitude e que o Sol alcance na culminación a menor altura posible.
Porén, as tardes xa comezaron a medrar dende o pasado día 7, mentres que as mañás seguirán minguando ata comezos de ano. “Isto débese a que a hora oficial está baseada no chamado Sol medio, un punto que vai reproducindo as posicións medias do Sol ao longo do ano dado que a nosa estrela se despraza aparentemente con velocidade variable”, explica o coordinador científico do Observatorio Astronómico Ramón María Aller da USC, José Ángel Docobo.
No hemisferio norte, esta estación é a de menor duración, 88,98 días, fronte aos 89,86 do outono, os 92,74 da primavera e os 93,65 do verán.
Outono menos chuvioso que os precedentes
Meteoroloxicamente, remata outro outono chuvioso en Compostela, pero con menos chuvia que os precedentes. A cantidade total de precipitación recollida no Observatorio Astronómico Ramón María Aller nestes últimos tres meses foi de 730 litros/m2. O día máis chuvioso resultou ser o 13 de novembro con 77 litros/m2, seguido do día anterior con 56,5 l/m2. Por meses, a precipitación do outono nos últimos días de setembro foi de 10,6 l/m2; en outubro, 126,3 l/m2; en novembro, 393,4 l/m2; e nestes primeiros 19 días de mes, de 210 l/m2.
Ademais, nas últimas décadas houbo outonos moito máis chuviosos, coma os de 2024 (770 litros/m2), 2022 (924), 2019 (980), 2023 (1000 ) ou 2000 (1506). En canto ás temperaturas, destacan os dez días de outubro con máximas por riba dos 25 graos, e deles o día 15 con 28,3ºC (máxima absoluta do outono). Seguiulle o día 1 con 28,2ºC e o 14 con 28ºC.
En xeral, apunta Docobo, “as mínimas foron suaves debido fundamentalmente á nebulosidade, cunha mínima absoluta de 1,3ºC o 22 de novembro”.
Fenómenos salientables do inverno
En torno ao 22 de decembro vai ter lugar a choiva de estrelas Úrsidas, e na noite do 3 ao 4 de xaneiro terá lugar o máximo das Cuadrántidas (con radiante preto da Osa Maior), unha das máis activas do ano. Tamén o día 3 ás 18.00 horas pasará a Terra polo perihelio, a mínima distancia ao Sol (147 millóns de quilómetros).
Xa o 17 de febreiro haberá unha eclipse anelar de Sol, visible só dende a Antártida, e o 3 de marzo outra total de Lúa, tampouco visible na Península. “Haberá que agardar ata o 12 de agosto para poder ver dende aquí unha eclipse total de Sol e outra case total de Lúa, o 28 do mesmo mes”, advirte.
O planeta deste inverno vai ser Xúpiter, que estará visible durante toda a noite nos primeiros meses da estación e aproximadamente ata as 4.00 horas da madrugada, mentres que Saturno se poderá observar na noitiña ata finais de febreiro.
