Non só Perseidas: chegan as Dracónidas, a primeira choiva de estrelas do outono

Estes meteoros, visibles este venres desde as 19.00 horas, anticipan unha estación de estrelas fugaces que non teñen que envexar ás bágoas de San Lourenzo

Chega a choiva de estrelas das Dracónidas.
Chega a choiva de estrelas das Dracónidas.

O outono ule a castañas e herba mollada. Caen as follas, o ambiente humedécese e a choiva ábrese paso. Mais non hai que pensar só nas pingas de auga, senón tamén nas estrelas. Neses trazos fugaces que atravesan o ceo e invitan a pedir un desexo. Aínda que este fenómeno astronómico se adoita relacionar co verán, cando caen as bágoas de San Lourenzo, o outono tamén é unha época na que choven estrelas. É máis, ata o 21 de decembro, cando finaliza esta estación, poderemos ver ata catro choivas de meteoros. Unha delas, a das Dracónidas, observarase na noite deste venres.

Será a partir das 19.00 horas cando as estrelas fugaces crucen o ceo a toda velocidade. Aínda que se trata dunha choiva modesta, da que o Observatorio Astronómico Nacional estima que se chegarán a ver uns 20 meteoros por hora, as condicións para a súa observación son moi axeitadas. Ademais de que non se prevén fenómenos meteorolóxicos adversos, a lúa non será un impedimento, posto que será case nova e permitirá que o ceo permaneza escuro toda a noite.

Malia que se considera unha choiva de estrelas moderada, non sempre foi así. Houbo anos onde a velocidade e a cantidade de meteoros que cruzaron o firmamento causaron grandes exhibicións. Así aconteceu en 1933 e en 1946, con miles deles por hora percorrendo o firmamento. Ou hai dez anos, en 2011, cando máis de 600 meteoros choveron sobre nós, malia que a lúa reflectía un forte brillo e dificultaba a observación deste fenómeno tan fugaz.

Nas Dracónidas do 1933 e do 1946, miles de meteoros por hora cruzaron o ceo

As Dracónidas, igual que o resto de choivas de estrelas, prodúcense cando os restos de xeo, po e partículas dos meteoros entran en contacto coa nosa atmosfera. Debido á fricción, créase un efecto luminoso; un trazo ao que se coñece popularmente como estrela fugaz. No caso concreto das Dracónidas, o seu radiante —o lugar do que semella que procede a choiva— está situado na constelación de Draco ou Dragón, de aí o seu nome. Aínda que o tamén se coñecen como giacobínidas, en honor ao cometa do que proceden: o 21P/Giacobini-Zinner.

Non obstante, as dracónidas non serán as únicas protagonistas do outono. Esta será unha estación que deleitará os afeccionados á astronomía con outras tres choivas de estrelas. Porén, estas non serán de tan fácil observación, posto que os seus días de maior actividade coincidirán cunha lúa máis iluminada. É o que acontece coas Oriónidas, que se poderán observar entre o 2 de outubro e o 7 de novembro, co día 18 deste mes como a mellor oportunidade para velas. Son os restos do cometa Halley, aínda que o seu nome provén da constelación de Orión, onde se atopa o seu radiante.

Leónidas e Xemínidas

As seguintes estrelas fugaces son as Leónidas e as Xemínidas. As primeiras son observables durante o mes de novembro, entre o 6 e o 30. Mais será o día 17 a mellor xornada para velas, malia que a lúa volverá supoñer un obstáculo. Dende o Observatorio Astronómico Nacional aseguran que o comportamento destas estrelas fugaces é irregular, pero que nun ano con moita actividade poden ser tan rechamantes como o son as Perseidas, a choiva de meteoros máis famosa do ano. As Leónidas, denominadas así pola constelación de Leo, formaron parte do cometa 55P/Tempel-Tuttle.

As Xemínidas teñen a súa orixe nun asteroide e non nun cometa

As últimas do outono serán as Xemínidas, xa en decembro. Visibles entre o 4 e o 17, o día 14 será o día no que mostren maior actividade. Esta choiva de estrelas é unha das máis activas do ano, xunto ás Perseidas, malia que este ano tampouco será facilmente observable debido á lúa, que alcanzará o cuarto crecente pouco antes do día de mellor observación. A curiosidade que se asocia a esta choiva de estrelas está na súa orixe, que foi un misterio durante séculos. A diferenza de todas as anteriores, as xemínidas non se asocian cun cometa, senón co asteroide Faetón. O seu nome tamén procede, como as anteriores, dunha constelación: a de Xémini.

Para observar todos estas choivas de estrelas, o Observatorio Astronómico Nacional aconsella buscar un lugar con poucos obstáculos, como poden ser as árbores ou os edificios. A escuridade, sempre que non se vexa interrompida pola lúa, tamén será a mellor aliada. O que non deixa trazo de dúbida é que o outono é unha época máis que apropiada para observar o ceo. Talvez as adversidades climatolóxicas e a lúa impidan observalas, pero as estrelas fugaces estarán aí, cruzando o firmamento a toda velocidade. Aínda que non se poidan ver, está ben sabelo. Por iso de aproveitar a ocasión e pedir un desexo.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.