Un estudo liderado polo Instituto Español de Oceanografía (IEO) de Vigo detectou que as microfibras, diminutas febras procedentes en gran parte de tecidos sintéticos e naturais, son o tipo de microplástico máis abundante nos bivalvos mariños, como mexillóns, ostras e ameixas. O artigo, publicado na revista Marine Environmental Research, identificou microfibras nas principais familias de bivalvos estudadas en todo o mundo. Segundo trasladan dende o IEO, este tipo de moluscos son amplamente consumidos e utilizados como indicadores da calidade ambiental, e resultan especialmente vulnerables a este tipo de contaminación debido á súa forma de alimentación por filtración.
O traballo sinala que, entre as microfibras atopadas, son as febras azuis as máis frecuentes, seguidas das transparentes e as negras. Os polímeros máis comúns son o polipropileno, o polietileno e o poliéster, aínda que tamén aparecen con frecuencia fibras de celulosa rexenerada. Estas últimas, a miúdo consideradas inocuas para o medio ambiente, poden supoñer riscos comparables aos das fibras sintéticas, xa que tamén poden transportar substancias químicas e outros contaminantes.
Necesidade dunha estandarización
Alén da súa presenza xeneralizada, o estudo alerta das importantes diferenzas entre os métodos utilizados para mostraxes, análises e identificacións das microfibras. Estas inconsistencias dificultan a comparación entre estudos e limitan a avaliación real dos posibles efectos sobre os ecosistemas mariños e a saúde humana.
O traballo propón recomendacións para harmonizar os protocolos e reforzar os programas de seguimento co obxectivo de contribuír á protección dos ecosistemas mariños e á seguridade dos produtos do mar. “É necesario estandarizar os métodos de análise para mellorar a calidade dos datos e avanzar nunha avaliación máis sólida dos riscos asociados á contaminación por microfibras”, sinala Jesús Gago, investigador IEO de Vigo e primeiro autor do estudo.
Este traballo forma parte do proxecto FreeLitter-AT, financiado polo programa Interreg do Espazo Atlántico, cuxo obxectivo é mellorar a detección, seguimento e prevención do lixo mariño mediante a combinación de ferramentas tecnolóxicas innovadoras e participación cidadá. Así mesmo, recibiu axudas do Programa de Ciencias Mariñas de Galicia, que forma parte dos Plans Científicos Complementarios para as Ciencias Mariñas do Ministerio de Ciencia, Innovación e Universidades, incluídos no Plan de Recuperación, Transformación e Resiliencia (PRTR-C17.I1) e financiado a través da Xunta de Galicia con NextGenerationEU e o fondo Europeo Marítimo de Pesca e Acuicultura (FEMPA).
Referencia: Microfibres and bivalves: A review of their occurrence and analysis (Publicado en Marine Environmental Research)
