Todos os anos, os dermatólogos insisten na importancia de protexerse contra a radiación do sol. Xa sexa con cremas solares, cubrirse con roupa ou gorros e evitar as horas de máis radiación, os profesionais insisten en que así se pode previr o dano ao ADN e o cancro cutáneo. Pero outra medida que cada vez cobra máis forza é a fotoprotección oral, cuxas novidades se compartiron no 52º Congreso da Academia Española de Dermatoloxía e Venereoloxía (AEDV) que se celebra do 7 ao 10 de maio en Valencia.
Salvador González Rodríguez, catedrático de Medicina na Universidade de Alcalá, en Madrid, leva 30 anos desenvolvendo estes fármacos e explica a SINC que teñen un gran futuro como complemento a outras medidas.
“Estes fotoprotectores orais neutralizan o dano inducido pola radiación do sol a nivel de ADN, ademais de protexer o sistema inmunitario asociado á pel”, sinala.
Un composto dun fento centroamericano
Un dos compostos máis prometedores, segundo González, extráese do fento Polypodium leucocotomos, orixinario de Centroamérica. Este vexetal evolucionou pasando de ser acuático a terrestre, e desenvolveu mecanismos de defensa para protexerse do sol e reparar os seus danos que agora o fan idóneo para producir fármacos orais de protección solar.
“Estas substancias fotoprotectoras teñen afinidade pola pel, polo que ao tomalas viaxan directamente ata alí. Cando chegan, aumentan os sistemas antioxidantes e conseguen diminuír o dano provocado polo sol ao ADN e ao sistema inmunitario asociado á pel”, explica González.
O dermatólogo subliña que estas substancias son un complemento esencial para pacientes con alto risco de dano cutáneo, como persoas con fotodermatose ou outras doenzas que se agravan coa luz.
Neste sentido, unha revisión de estudos publicada na revista Journal Of Clinical And Aesthetic Dermatology en 2014 demostrou que administrar oralmente substancias derivadas de Polypodium leucotomos mellorou a inflamación de pacientes con vitilixe e melasma (placas de cor escura na pel).
Outra substancia que destaca González é a nicotinamide, que demostrou eficacia para previr o cancro de pel en pacientes de alto risco, tal e como asegura unha revisión de estudos publicada na revista Experimental Dermatology en 2019. Ademais, investígase a vitamina D con este mesmo fin, aínda que o dermatólogo valora que se necesitan máis estudos que o apoien.
Protección solar en persoas de pel escura
Ademais, nesta sesión do 52º Congreso da AEDV a dermatóloga Susan Taylor, presidenta da Academia Americana de Dermatoloxía, sinalou que as recomendacións de protección solar non só deben ter en conta as enfermidades previas dun paciente, senón tamén as particularidades das persoas con pel escura.
A dermatóloga norteamericana subliñou que é habitual que estas persoas non utilicen protección solar e advertiu que o 43 % dos dermatólogos en Estados Unidos non teñen en conta a cor de pel do paciente para facer as súas recomendacións.
Con todo, durante a súa intervención recalcou que, aínda que teñen mellor protección para algúns tipos de radiación, son máis vulnerables á da luz visible. “Temos que derrubar o mito de que as persoas de pel escura non necesitan crema solar. Hai que recomendar as cremas solares tintadas, que son as que máis protexen da radiación de luz visible”, subliñou.
