O famoso vídeo do parto da Domus, un dos elementos icónicos deste museo coruñés, acaba de actualizarse. En 1995 abríase por primeria vez esa sala, onde se reproducía a viral gravación do nacemento dun neno, vídeo que ao longo dos seus 27 anos de existencia espertou sentimentos e sensacións de todo tipo, dende o rexeitamento á fascinación. A súa renovación, que manterá a esencia da proposta orixinal, supón un fito moi importante para a cidade. Por unha banda porque se renova a aposta por achegar a público de todas as idades os detalles dun proceso biolóxico polo que pasamos todos, e que ten lugar case 400.000 veces cada día por todo o planeta.
Pero xunto a esa dimensión biolóxica, o parto ten tamén unha dimensión social, xa que ao nacer pasamos a formar parte dunha familia e dunha sociedade, así como unha dimensión emocional para as persoas que están vinculadas ao bebé, empezando pola nai, e que se estende ao resto da familia, amizades e o persoal sanitario. Neste sentido, o parto da Domus é tanto unha celebración da vida como unha invitación para reflexionar sobre o amor, os vínculos familiares ou os dereitos da infancia.
Dous nacementos novos na Coruña
No novo módulo da Domus pódense ver as imaxes de dous nacementos. É un momento único no que se mesturan a dor, a alegría e a emoción. A experiencia varía dunha muller a outra, dependendo da sensibilidade, as expectativas e a contorna que a rodea. Para o bebé, o propio nacemento é un acontecemento dunha intensidade extraordinaria. O choque de adrenalina contrarresta a falta de osíxeno na etapa final e prepara ao bebé para o cambio repentino á respiración cos seus pulmóns.
Un dos nacementos que podemos ver na Domus foi cedido polo Servicio Galego de Saúde e tivo lugar no Hospital Materno-Infantil Teresa Herrera da Coruña. O segundo parto foi cedido pola produtora Vaca Films, e tivo lugar no Hospital Quirónsalud da Coruña. Este último forma parte das imaxes rodadas para a película Quien a hierro mata, protagonizada por Luís Tosar.
Os directivos da Domus coinciden en que a proxección do ano 1995 dun parto explícito, en aberto e para todos os públicos, supuxo unha novidade e un impacto que ata entón ningún museo mostrara da mesma forma. O parto daquel neno converteuse nun dos atractivos do museo e marcou decenas de xeracións de estudantes que durante os últimos 27 anos pasaron por aquela sala de visionado. As novas gravacións pretenden seguir os pasos do pioneiro parto da Domus, educando e ensinando aos máis novos á diversidade deste proceso biolóxico.
