Un estudo galego propón novos criterios para identificar áreas de lonxevidade extrema

Investigadores do IDIS e da UVigo publican por primeira vez un marco metodolóxico que inclúe parámetros demográficos e epidemiolóxicos

Os investigadores do IDIS Alberto Ruano Raviña, Mónica Pérez Ríos e Guadalupe García, tamén docentes da USC e membros de CRETUS, acaban de publicar en Aging and Disease, unha prestixiosa revista internacional, cales deben ser os requisitos para que unha zona xeográfica sexa identificada como de lonxevidade extrema, enfocada á poboación que supera os 100 anos. O traballo foi realizado en colaboración cos investigadores José María Faílde e María Dores Dapía, do grupo Long-Aging da Universidade de Vigo. Ata agora, a identificación de devanditas áreas centrábase exclusivamente na valoración do número de centenarios respecto das persoas nadas nun determinado período e comparalas fronte ás zonas limítrofes. Con todo, este modelo foi criticado por algúns autores.

Esta investigación pon de manifesto que son necesarios parámetros demográficos e epidemiolóxicos adicionais para poder demostrar a existencia destas zonas. Entre eles, está a análise necesaria que permita medir se tamén existe un exceso de nonaxenarios, o uso doutras fontes de información adicionais aos rexistros poboacionais, como poden ser as historias clínicas electrónicas, e unha definición precisa do cálculo de lonxevidade extrema. 

Publicidade

Tamén propón que estas zonas deben monitorizarse periodicamente, pois a condición de “área de lonxevidade extrema” pode perderse polos movementos demográficos ou cambios no estilo de vida. Por exemplo, a cuestión dos patróns alimenticios xa se puxo de manifesto en Okinawa, Xapón. Un aspecto relevante é que se trata de fuxir do concepto de zona azul (Blue Zone) vinculado con marcas comerciais, para considerar outro máis académico como é o de área de lonxevidade extrema. 

Este estudo continúa investigacións previas do grupo onde revisaron as características comúns das zonas identificadas como de lonxevidade extrema (latitude, clima, orografía ou patróns alimenticios. 


Referencia: Extreme Longevity Areas: Redefining the Need for A Transparent and Standardized Framework (Publicado en Aging and disease)

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Un equipo da USC e da UVigo crea unha maqueta virtual interactiva para imaxinar o futuro de Galicia

O proxecto do CISPAC crea unha paisaxe alternativa vertebrada en catro eixos temáticos: a comunidade, o hábitat, a enerxía e a alimentación

Os segredos dos 21.000 pelos: un estudo revela a través do ADN o comportamento social do oso pardo

A tese de Esther Valderrábano confirma o bo estado sanitario da poboación cantábrica, que conta con arredor de 400 exemplares

Unha IA para formar terapeutas: así é o proxecto galego que xera sesións de psicoterapia sintéticas

Un equipo do CiTIUS (USC) e da Universidade de Michigan presenta a iniciativa ROGERS, que xa está validada por profesionais do sector

Un novo recurso didáctico creado na USC conecta o patrimonio musical galego co Camiño de Santiago

O material reúne dez arranxos de música do percorrido francés e propostas para traballar este repertorio das aulas de Primaria e Secundaria