A endometriose é unha enfermidade na que o tecido que normalmente recobre o interior do útero medra fóra da matriz e adhírese a outros órganos do corpo. Afecta a unha de cada dez mulleres en idade reprodutiva e causa dor debilitante, sangrado excesivo e inflamación. Agora, unha farmacéutica xaponesa acaba de probar con éxito un novo tratamento de anticorpos que consegue reducir as lesións e adherencias potencialmente dolorosas en modelos animais. Os resultados acaban de ser publicados en Science Translational Medicine.
Na actualidade, estanse a estudar tratamentos prometedores para aliviar a dor que produce a endometriose, e con menos efectos adversos que os medicamentos existentes. As terapias hormonais tamén son outra opción para axudar a atrasar ou deter o crecemento de novas adherencias, pero non poden facer que as lesións existentes desaparezan e tamén teñen efectos secundarios non desexados. Esta nova terapia, deseñada en Xapón, aínda non foi probada en humanos pero os resultados en modelos animais suxiren que podería tratar as lesións da entrometriose e da fibrose asociada.
Análise de 250 xenes
Máis polo miúdo, as inxeccións mensuais desta terapia con anticorpos reduciron as lesións de endometriose e a fibrose en monos. Varios dos individuos desenvolveran espontaneamente a enfermidade, pero a maioría tiña tecido endometrial implantado cirurxicamente para imitar a condición humana. Para iso, o equipo desenvolveu unha terapia baseada en anticorpos, denominada AMY109, despois de buscar diferenzas na expresión de case 250 xenes implicados na inflamación en mostras de tecido humano de 10 pacientes con endometriose e catro persoas sen a afección.
Nese pequeno conxunto de mostras, os niveis da molécula interleucina-8 (IL-8), que é un actor importante na resposta inflamatoria do corpo, correlacionáronse estreitamente coa inflamación da endometriose e as lesións fibróticas relacionadas coa enfermidade. Este resultado levou os investigadores a desenvolver AMY109, un anticorpo de acción prolongada que se une e bloquea a sinalización de IL-8. A súa secuencia está protexida por patente, o que limitará a capacidade doutros investigadores para probala nos seus propios experimentos.
As terapias con anticorpos adóitanse eliminar do corpo con bastante rapidez, o que require unha administración repetida. Neste caso, o equipo responsable da investigación informa que AMY109 permanece en circulación o suficiente como para que unha inxección mensual sexa suficiente. Ademais, probaron dúas doses diferente do fármaco, administradas durante 6 meses, e descubriron que en monos con endometriose inducida cirurxicamente, ambas as doses non só reduciron o volume das lesións senón que tamén diminuíron a fibrose en comparación cos controis.
Máis investigación
Ese posible vínculo entre a IL-8 e a endometriose necesitará máis investigación pero, tal e como conclúen os investigadores a partir destes resultados preliminares, “AMY109 pode representar unha terapia modificadora da enfermidade para pacientes con endometriose”. As terapias efectivas para a endometriose non poden chegar o suficientemente pronto para miles de persoas que viven coa afección e atopan que a cirurxía só alivia temporalmente a súa dor. De feito, algúns expertos en saúde cren que repetir a cirurxía para extirpar tecido fóra de lugar pode empeorar a situación.
En 2021, investigadores da Universidade de Oxford informaron os últimos achados das súas investigacións sobre a xenética da endometriose: identificaron unha variante xenética que a miúdo se atopa en formas máis agresivas da afección, que penetra profundamente nos órganos e tecidos circundantes. Máis estudos coma este poderían conducir a mellores tratamentos e unha comprensión de como progresa a enfermidade. Cantas máis vías de investigación se busquen, mellor.
Referencia: A long-acting anti–IL-8 antibody improves inflammation and fibrosis in endometriosis (Publicado en Science Translational Medicine)
