O caso da colombiana Itzamara deu a volta ao mundo da medicina.

O raro caso do bebé que naceu co feto da súa irmá xemelga dentro

Só un de cada medio millón de nacementos presenta esta anomalía, que a ciencia explica e que ás veces se detecta xa na idade adulta

Unha bebé colombiana chamada Itzamara Vega naceu en febreiro e xa espertou a atención médica mundial. Porque, con só 35 semanas, aínda no ventre da súa nai, diagnosticaron a Itzamara un feito moi raro, que se ten rexistrado menos de duascentas veces na historia. Os médicos descubriron o feto en crecemento da propia irmá xemelga de Itzamara, oculto dentro do seu abdome e só visible mediante técnicas avanzadas de ultrasóns.

De acordo cun informe publicado agora en The New York Times, o feto no interior de Itzamara tiña o seu propio cordón umbilical e estaba a extraer sangue do intestino como un ‘xemelgo parasitario’.

Esta anomalía foi descrita en 1808. É coñecida como feto dentro do feto e acontece con moi pouca frecuencia, nun de cada 500.000 nacementos.

No pasado, casos similares describiron fetos parcialmente formados coas súas propias extremidades, riles, columna, cabelo ou unllas. Xeralmente marcada por unha protuberancia no abdome do recentemente nado, a maioría das veces esta condición detéctase cedo na vida, pero outras pode pasar desapercibida durante anos.

Unha muller descubriu que levaba tecidos dun xemelgo no seu interior aos 45 anos

Nun deses casos , unha muller de mediana idade descubriu que, sen sabelo, levaba os ollos, os dentes e o cabelo negro dun xemelgo nun tumor no seu ovario durante 45 anos. Pero por máis aterrador que pareza, estes chamados xemelgos parasitos son benignos e non están realmente vivos.

Aínda que a causa exacta de tales eventos aínda non se comprende completamente, os pasos básicos son os seguintes. Ao comezo dun embarazo xemelar idéntico, cando un só óvulo fertilizado se divide en dous, as células separadas ás veces poden dividirse de xeito desigual. Ao principio, nada parece anormal e estas dúas liñas de células continúan crecendo normalmente. O problema só ocorre arredor de catro semanas despois. Durante esta etapa, se estes embrións xemelgos só se dividen parcialmente, as células dun poden en realidade ser engulidas polo outro.

O xemelgo máis pequeno queda illado do sangue da súa nai e vese na obriga de recorrer ao sangue do seu propio irmán para medrar. Ademais, están descritos casos múltiples deste fenómeno. Nun deles, 11 destes xemelgos parasitos atopáronse encartados nun só feto.

No caso de Itzamara só había un. De aproximadamente cinco centímetros de longo (dúas polgadas), dise que este feto parasito contiña unha cabeza e extremidades rudimentarias, sen cerebro nin corazón. Descuberto nunha etapa inusualmente nova, o caso é un testemuño da medicina moderna e a súa identificación de embarazos de alto risco.

Itzamara foi operada por unha cesárea temperá, xa que os médicos temían que a xemelga parásita puidese esmagar os seus órganos abdominais. Ao final, eliminouse con éxito só un día despois do nacemento a través dunha pequena incisión, e o bebé está perfectamente. Pero o seu caso é unha desas rarezas das que apenas hai douscentos descritos na historia da medicina.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.