Exemplar de Octopus bimaculoides, especie usada no estudo. Foto: Thomas Kleindinst.

Exemplar de Octopus bimaculoides, especie usada no estudo. Foto: Thomas Kleindinst.

Drogan a polbos con éxtase e demostran que se fan máis sociables

Científicos estadounidenses demostran que os cefalópodos tócanse máis e pasan máis tempo xuntos baixo os efectos do MDMA

O MDMA, tamén coñecido como éxtase, é unha perigosa droga que pode producir problemas cognitivos e un deterioro neurolóxico irreversible. Porén, os estudos sobre esta substancia expoñen tamén que as persoas que consomen esta substancia producen unha notable cantidade de serotonina, dopamina e oxitocina, polo que expresan con máis facilidade a euforia e unha maior proximidade emocional.

En base a esta idea, investigadores estadounidenses tiveron a idea de proporcionar éxtase a uns polbos para ver como reaccionaban. Estes animais adoitan ser bastante solitarios e cunha limitada interacción social. Porén, a súa reacción ante a droga foi semellante á dos humanos, e intenta relacionarse máis cos seus conxéneres, segundo o estudo publicado en Current Biology. 

Baixo os efectos do éxtase, os polbos pasaban máis tempo con outros individuos e tocábanse máis

“O cerebro dos polbos é máis semellante ao dos caracois que ao dos humanos, pero o estudo demostra que poden exhibir algúns comportamentos parecidos aos nosos”, conta, segundo recolle a Axencia Sinc, a científica Gül Dölen, da universidade Johns Hopkins.

No experimento, realizado con catro individuos, comprobouse que baixo os efectos do éxtase, os polbos pasaron máis tempo con outros individuos e tiveron moito máis contacto físico. “Non foi só máis tempo en cantidade, senón cualitativamente”, di a científica. Despois de 30 minutos, os polbos tendían a abrazar a gaiola na que estaban.

Ademais, atoparon semellanzas moleculares no xene que transporta a serotonina. O xene codifica unha proteína que serve como nexo de unión para o MDMA. “Estas semellanzas son suficientes para permitir que a droga provoque comportamentos ‘prosociais‘ nos polbos, explica.

A evolución das linaxes do polbo e os humanos separouse hai 500 millóns de anos, polo que moitas das súas características son diferentes. Non en tanto, as análises xenómicas evidenciaron semellanzas nestes xenes. Algo que demostra que os sistemas de neurotransmisores antigos están compartidos entre vertebrados e invertebrados.

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.