Crean un método para imprimir medicamentos en 3D dende o móbil

O estudo, liderado pola USC e a University College of London, ofrece a posibilidade de que, nun futuro, os fármacos se poidan producir dende os fogares

Producir medicamentos dende o teu móbil. É posible? Dende logo, estamos un paso máis cerca. Un equipo da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e da University College of London, en colaboración coa empresa FabRx, acaban de desenvolver un método de impresión 3D que que emprega a luz da pantalla dun móbil para producir medicamentos. O obxectivo é que, nun futuro, esta técnica se poida empregar en hospitais, farmacias e, incluso, nos fogares. Iso facilitaría a personalización dos fármacos.

Máis polo miúdo, M3DIMAKER LUX é o nome da impresora que empregaron no estudo, desenvolvida por FabRx en colaboración coa empresa coruñesa 3DLimitless. O aparello pódese empregar na maioría de teléfonos actuais, tanto de Android como de Apple. Os ensaios e a elaboración das tintas con fármaco para a impresión realizáronse entre as dúas universidades nun estudo colaborativo liderado polo profesor Álvaro Goyanes, cofundador de  FabRx e profesor nas dúas institucións. “O uso destas tecnoloxías innovadoras no campo da saúde, abrirá novas oportunidades e tratamentos que agora mesmo son difíciles de albiscar”, explica o investigador da USC.

Publicidade

Resina de impresión personalizada

Unha das preguntas que xorden é: como será posible a impresión? Pois ben, o paciente recibiría unha resina de impresión personalizada, co fármaco ou fármacos requiridos nunha solución fotosensible. A solución colocaríase no tanque da impresora, e a aplicación móbil seleccionaría os parámetros para obter o tamaño e forma do medicamento para imprimir de acordo coa prescrición médica. Ao introducir o teléfono no lugar adaptado dentro da impresora, a luz da pantalla do teléfono produciría o medicamento final.

A impresora M3DIMAKER LUX utilizada no estudo.
A impresora M3DIMAKER LUX utilizada no estudo.

“Este sistema podería axudar a pacientes que necesiten doses distintas ás que normalmente se adoitan vender en farmacias, mesmo se as súas doses cambian regularmente”, apunta o investigador Alejandro Seijo, tamén participante no estudo. “Outra vantaxe desta tecnoloxía é a posibilidade de imprimir varios fármacos á vez, o que reduciría a cantidade de medicamentos que algúns pacientes, por exemplo, de idade avanzada, adoitan tomar e así reducir a probabilidade de saltarse algunha dose”, engaden dende o equipo investigador. Amais disto, os medicamentos 3D son totalmente personalizables en tamaño e forma, o que permite regular a porcentaxe de liberación do fármaco ao torrente sanguíneo.

Publicidade

Os fármacos impresos

No que respecta aos fármacos elaborados, foron de warfarina,  anticoagulante oral, en distintas doses, tamaños e formas. Ademais, para coñecer como o fármaco se libera para ser absorbido ao torrente sanguíneo, realizáronse ensaios destes fármacos utilizando un modelo de laboratorio que emula as condicións do tracto dixestivo, comprobándose que a liberación do fármaco é gradual durante 24 horas. A liberación pódese modificar en función do tamaño e forma do imprimido, podendo así personalizarse dependendo de como de rápido de requira o efecto do medicamento. Actualmente a investigación está centrada na seguridade das resinas, para que nun futuro se inicien os ensaios en humanos baixo un marco regulatorio que proporcione un uso seguro desta tecnoloxía.


Referencia: Smartphone-enabled 3D printing of medicines. (Publicado en International Journal of Pharmaceutics)

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

A física Yolanda Prezado, premio Wonenburger 2026 polos seus estudos en radioterapia

A Unidade de Muller e Ciencia da Xunta concede por unanimidade o galardón á investigadora galega, considerada unha referencia europea en protonterapia

Radiografía do piropo galego: da sedución á complicidade a través do humor

A investigadora Estela Fidalgo realizou un estudo con 100 persoas para coñecer como mudan as estratexias comunicativas nas relacións afectivo-sexuais

O alzhéimer canino existe: a galega que analiza cerebros de cans para anticipar o diagnóstico

A investigadora Belén Larrán estuda unha doenza que causa desorientación e ansiedade, e afecta máis da metade dos individuos maiores de 15 anos

Así é o rato colilongo, o pequeno roedor clave na transmisión do hantavirus dos Andes

Estudos revelan taxas de infección entre o 5% e o 10%, con maior incidencia nos machos adultos pola súa conduta territorial durante a reprodución