Luns 27 Maio 2024

Crean en Santiago un vehículo que transporta fármacos contra o tumor cerebral máis letal

O glioblastoma multiforme (GBM) é unha das peores noticias que pode recibir alguén. Este tumor cerebral ten unha das peores taxas de supervivencia, cunha media de 14 meses e menos do 5% aos cinco anos. A única solución, ata agora, era a cirurxía de extirpación, moi complexa e delicada. Mais agora un equipo de científicos galegos podería estar abrindo unha nova vía para combatelo. O grupo do Centro de Investigación en Medicina Molecular e Enfermidades Crónicas (CiMUS) da Universidade de Santiago dirixido por Marcos García Fuentes logrou desenvolver nanopartículas que actúan como un vehículo capaz de penetrar tumores cerebrais e transportar fármacos xenéticos ata o interior das células canceríxenas.

Por agora, os avances conseguíronse con éxito en ratos, aos que se lles implantaron tumores humanos. E os resultados do esperanzador estudo foron publicados na revista Advanced Therapeutics. No traballo, apoiado por unha axuda de equipos de investigación en Biomedicina da Fundación BBVA, participan tamén o Instituto de Salud Carlos III (ISCIII) e a universidade de Nottingham.

Publicidade

O equipo que dirixe Marcos García Fuentes ensaiou o uso de nanomateriais, chamados polifosfacenos, como unha especie de vehículo que é que capaz de mellorar o transporte de fármacos xenéticos contra o GBM. Este tipo de medicamentos, que poden ser capaces de silenciar os xenes que causan os tumores, terán un enorme potencial no futuro para desenvolver terapias específicas, personalizadas e efectivas contra o cancro.

Proxección de dous tumores nas que se demostra a diferenza do impacto dos fármacos xenéticos: a fluorescencia verde da dereita (usada neste estudo) indica que houbo transferencia xenética, ao contrario que na esquerda, na que se enviou  con formulacións xa utilizadas en ensaios clínicos. Fonte: CiMUS.
Proxección de dous tumores nas que se demostra a diferenza do impacto dos fármacos xenéticos: a fluorescencia verde da dereita (usada neste estudo) indica que houbo transferencia xenética, ao contrario que na esquerda, na que se enviou con formulacións xa utilizadas en ensaios clínicos. Fonte: CiMUS.

Porén, estes fármacos xenéticos teñen aínda problemas para ser aplicados, debido á súa inestabilidade e dificultades para transportalos polo corpo. Algúns estudos expoñen, por exemplo, que menos de unha de cada 100 secuencias destes medicamentos consegue chegar con éxito ao interior das células e realizar a acción prevista.

Ante isto, o equipo do CiMUS identificou un derivado dos polifosfacenos que reduce a toxicidade destes tratamentos e, ademais, mellora o seu transporte cara ao interior das células e na penetración dos tumores. “O segredo deste material –explica García Fuentes– é unha estrutura que se volve ‘insoluble’ na contorna ácida das vesículas dixestivas, inducindo a súa desestabilización e permitindo ao medicamento xenético ‘escapar’ ao interior celular”.

Mediante a colaboración co ISCII, os científicos galegos conseguiron cargar estas nanopartículas cunha secuencia secuencia capaz de suprimir células iniciadoras do GBM. E tamén se viu como a combinación do medicamento coa quimioterapia produce unha redución tumoral maior ca o tratamento que só aplica esta última técnica.

Por tanto, despois destes avances, o obxectivo do novo tratamento é que se realice como complemento á cirurxía de extirpación e ao mesmo tempo que a quimioterapia, para conseguir que as células tumorais non se reproduzan. “A idea é implantala directamente no cerebro, por exemplo, aproveitando a extirpación, porque a vía intravenosa é moi complicada e ten menos probabilidades de éxito; as probas con ratos deron resultados moi bos, como demostra o feito de que os ratos aos que só se lles daba quimioterapia acababan con tumores o dobre de grandes que os que se trataban con quimioterapia e nanopartículas”, apunta García Fuentes.

“Se todo sae ben e logramos apoio de empresas, poderiamos empezar a realizar os primeiros ensaios clínicos en catro ou cinco anos”

O investigador engade que, aínda que ata que non se realicen ensaios clínicos non o saberán con seguridade, os resultados preliminares indican que o efecto da terapia xénica vai estar limitado a unha ou dúas semanas, o que implicaría que o paciente debería realizar ciclos do tratamento do mesmo xeito que se fai coa quimioterapia.

Na actualidade o equipo que dirixe Marcos García Fuentes está a traballar en desenvolvementos mellorados da tecnoloxía, con vistas a chegar a acordos con empresas interesadas en impulsar o desenvolvemento clínico da tecnoloxía no futuro. “Se todo sae ben e logramos o apoio de empresas, poderiamos empezar a realizar os primeiros ensaios clínicos en pacientes dentro de catro ou cinco anos”, asegura este científico. Ademais, considera que, unha vez verificada a súa eficacia, a técnica podería utilizarse tamén para tratar outro tipo de tumores, como o melanoma.

Neste senso, García Fuentes destaca que “a axuda da Fundación BBVA foi moi importante para nós, xa que somos un laboratorio pequeno e sen ese financiamento non o poderíamos ter levado a cabo; permitiunos seguir unha liña de investigación na fronteira do coñecemento para aplicar esta terapia xénica e deunos unha meirande visibilidade, xa que se trata dunha axuda moi competitiva e destinada a investigación de excelencia”, conclúe o investigador.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Un equipo de Santiago descobre unha nova terapia contra un cancro agresivo de tiroides

Un estudo do CiMUS publicado na revista 'Nature Communications' elimina de forma selectiva as células cancerosas sen danar as sas

Unha vacina de ARNm reprograma o sistema inmune para atacar o cancro cerebral máis letal

O avance dun grupo de investigadores da Universidade de Florida probarase nun ensaio clínico pediátrico contra o glioblastoma

Este mecanismo dana a capa dos nervios en doenzas como a esclerose múltiple

O estudo realizado por un equipo de investigación do CiMUS publícase este venres na prestixiosa revista ‘Science Advances'

Os casos de cancro de próstata duplicaranse en 2040

Un informe publicado na revista 'The Lancet' estima que en menos de dúas décadas haberá 2,9 millóns de pacientes con este tumor