O virus leva entre 40 e 70 anos nos morcegos, segundo a investigación.

O coronavirus leva décadas en morcegos, dos que saltou aos humanos

Unha nova investigación descarta totalmente a teoría conspirativa de que foi creado ou foi unha fga dun laboratorio

Por Mónica G. Salomone / SINC

Unha análise xenealóxica alerta de que o novo coronavirus existe desde hai décadas en morcegos, e por tanto poden aparecer outras liñaxes con capacidade de infectar humanos. O equipo de investigación pide un sistema de vixilancia capaz de detectar novos patóxenos en tempo real.

A orixe do coronavirus SARS-CoV-2 segue sendo un dos segredos mellor gardados da bioloxía. Desvelalo é importante para previr futuras ondas de COVID-19 e tamén para calar teorías conspiranoicas. Sóubose moi cedo ao comezo da pandemia que o novo coronavirus comparte máis do 96% do seu xenoma cun coronavirus que infecta morcegos. Agora, un traballo dun equipo internacional tentou reconstruír a árbore xenealóxica do SARS- CoV-2.

Unha versión previa do artigo xa se difundiu a finais de marzo no repositorio de preprints BiorXiv, e agora o estudo, unha vez revisado, publicouse no último número da revista Nature Microbiology. Os seus resultados determinan que a liñaxe de ambos os dous coronavirus separouse fai entre 40 e 70 anos. Isto significa que o SARS- CoV-2 leva bastantes décadas circulando indetectado entre os morcegos.

Iso “vese claramente nas nosas análises”, escriben no seu artigo os autores, que ademais lanzan unha advertencia: nese tempo pódense diferenciar máis liñaxes cos características axeitadas para infectar aos humanos. “Este longo período de diverxencia suxire que hai liñaxes víricos en morcegos con potencial zoonótico que non foron motreados”, afírmase no texto.

Ademais, son virus cunha alta capacidade de intercambiar material xenético entre si, o que implica, segundo os autores, que “será difícil identificar virus co potencial de causar gromos importantes en humanos antes de que estes emerxan”. É necesario, por tanto, dispoñer dun “sistema de vixilancia de enfermidades humanas en tempo real que rapidamente poida identificar e clasificar patóxenos”.

O xenoma destes virus é como un mecano Frankenstein, ensamblado con pezas de distinta procedencia

A nova análise non apoia a hipótese —aínda que tampouco a descarta— de que o pangolín fose un paso intermedio no salto de morcegos e humanos. Tampouco as serpes. “A evidencia actual é consistente con que a evolución do virus en morcegos dese lugar a [variantes] capaces de replicarse no tracto respiratorio superior tanto do humano como do pangolín”, escriben os autores.

Unindo estes novos resultados ao xa coñecido, o primeiro asinante deste traballo, Maciej F. Boni, da Universidade do Estado de Pensilvania (EE UU), explica a SINC que o escenario máis probable é o dun virus dunha poboación de morcegos da provincia de Yunnan, no sueste de China, “de onde proceden os virus con parentesco máis próximo” ao SARS-CoV-2, que salta directamente a humanos.

Moitos expertos descartaron xa unha orixe artificial do virus mediante manipulación xenética, dado que unha operación así deixaría pegadas inequívocas no xenoma que non están no novo coronavirus. Boni considera “improbable” tamén a hipótese da fuga dun laboratorio: “Se o virus escapase dunha contorna de laboratorio, os primeiros individuos afectados serían os empregados do centro e as súas familias”, comenta. “Non vimos isto nos 44 casos orixinais de finais de decembro de 2019”.

Sobre cando se produciu o salto a humanos, Boni remite a outras análises de xenomas virais xa publicadas por outros investigadores, que indican novembro de 2019 como data máis probable. É un elemento máis a favor de que foi un erro a detección do virus en mostras de augas fecais de Barcelona de marzo de 2019.

Un xenoma tipo mecano

Debuxar a árbore xenealóxica do novo coronavirus non é doado porque intercambia material xenético moi facilmente e “rexións distintas do xenoma do virus poden ter devanceiros distintos”, sinala o coautor do traballo. O xenoma destes virus é como un mecano Frankenstein, ensamblado con pezas de distinta procedencia.

Para debuxar á árbore xenealóxica evitando este obstáculo, Boni e os seus colegas empregaron tres técnicas diferentes co fin de identificar partes do xenoma do virus que se mantiveron estables, sen sufrir estes intercambios xenéticos.

Tras comparar xenomas de virus do mesmo subxénero — sarbecovirus— que o novo coronavirus, as tres técnicas empregadas indican que este comparte unha liñaxe ancestral co seu parente coñecido máis próximo, catalogado como RaTG13. Cada técnica dá unha data probable para a separación: 1948, 1969 e 1982. De aí a conclusión de que o SARS-CoV-2 debe levar décadas evolucionando en morcegos.

Os investigadores tamén examinaron a orixe da proteína RBD, que é a que abre a porta das células humanas ao encaixar co seu receptor, a proteína ACE2. Xa se tiña visto que RBD é xeneticamente máis parecida á de virus que infectan ao pangolín que a outras do virus de morcegos RaTG13, por iso sospeitan do pangolín como hóspede intermedio.

Pero o que se ve neste traballo é que o SARS-COV-2, RaTG13 e outros virus do pangolín comparten unha liñaxe vírica ancestral —un antigo antecesor común— e non que o SARS- CoV-2 evolucionase tamén no pangolín.

Aquí podes consultar o artigo publicado en Nature Microbiology

1 comentario

  1. 96% non é o 100% Así que non se pode concluír que o virus saíra DIRECTAMENTE dos morcegos para os humanos. É máis probable que o virus SARS-Cov-2 adquirise a capacidade de invadir células humanas a través de experimentos con ratos de laboratorio transxénicos dotados cos receptores humanos da proteína de espícula (ACE-2) que recibiron virus de morcego. Os investigadores teñen protocolos de seguridade que non foron suficientes para esquivar o contaxio dende os roedores pola alta latencia que ten o SARS-Cov-2.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.