Identificadas catro formas de evolución da dor de cabeza para mellorar o seu tratamento

A hemicrania é unha das enfermidades neurolóxicas máis discapacitantes e afecta a máis do 12 % da poboación mundial

A dor de cabeza afecta cada ano a máis da metade da poboación mundial.
A dor de cabeza afecta cada ano a máis da metade da poboación mundial.

Entre o 70% e o 80% de todos os custos sanitarios na Unión Europea e os Estados Unidos destínanse actualmente ao manexo de enfermidades crónicas, o que supón uns custos estimados de 700 e 3.800 millóns de euros en Europa e EE.UU., respectivamente.

A hemicrania é unha delas e ademais dos altos custos económicos para os sistemas de saúde públicos e privados, esta enfermidade crónica neurolóxica pode dar lugar a episodios dunha intensa dor de cabeza de até 14 días ao mes en pacientes cunha doenza episódica e máis de 15 días a aqueles que a teñen cronificada.

Un equipo de investigadores da Universidade Politécnica de Madrid (UPM), a Universidade Complutense de Madrid e o Servizo de Neuroloxía do Hospital Universitario da Princesa de Madrid conseguiu clasificar en catro tipos a morfoloxía das dores de cabeza en hemicrania con datos de evolución de dor. Recolléronos cunha aplicación móbil e de aprendizaxe automática, unha rama da intelixencia artificial.

A importancia dos seus resultados radica en coñecer en detalle as características da dor, o que axudará aos profesionais sanitarios a prescribir obxectivamente tratamentos personalizados para cada paciente e crise.

Estes resultados axudarán aos profesionais sanitarios a prescribir obxectivamente tratamentos personalizados para cada paciente e crise

“Esta metodoloxía non só permitirá aos profesionais sanitarios realizar un mellor manexo do paciente con hemicrania e mellorar a súa calidade de vida, senón que tamén podería ser aplicada a outras enfermidades con crises sintomáticas como a dor oncolóxica“, indica Josué Pagán, investigador da UPM que formou parte do equipo de traballo.

Afinar máis a medicación e o tratamento

Moitas enfermidades crónicas (como a dor oncolóxica, cefaleas en acio ou crise de hemicrania) cursan con crise de dor sintomático. Cada unha destas crises pode ocorrer varias veces ao mes e ter particularidades “como a súa intensidade ou duración” que non son consideradas nas guías clínicas.

Ao non terse en conta a dor dunha crise concreta, pode suceder que a medicación sexa ineficaz e levar ao paciente a unha sobremedicación. Estes efectos indeseados poderían evitarse coñecendo en detalle as características específicas da dor para tratamentos personalizados.

Esta metodoloxía podería ser aplicada a outras enfermidades con crises sintomáticas como a dor oncolóxica

JOSEUÉ PAGÁN, investigador da UPM

Existen medicamentos para reducir o número de crises mensuais e tamén os que se toman cando o paciente sente a dor. No entanto, non todas as crises son iguais, nin en canto á súa intensidade, duración, ou sintomatoloxía.

Este estudo conseguiu clasificar os tipos de hemicrania segundo como evoluciona a súa dor: hemicrania de alta intensidade, de inicio abrupto e intenso, de longa duración e intensas, e de baixa intensidade. Esta clasificación só necesita catro datos morfolóxicos da crise como a súa duración ou o nivel máximo de intensidade durante a crise.

Aprendizaxe automática en tempo real

Para conseguir esta categorización, os autores utilizaron técnicas de aprendizaxe automática sobre datos de 344 crises de 51 pacientes. Estas persoas indicaron a evolución da dor en tempo real nunha aplicación móbil desenvolvida polo equipo investigador. Ademais, anotaron síntomas que apareceron antes, durante ou ao final da crise de dor. Tamén se atoparon diferenzas significativas nos síntomas subxectivos previos á dor, como a dificultade para emitir linguaxe e a sensación de mareo.

Os autores demostraron que existen diferenzas significativas con respecto á clasificación da dor e os síntomas segundo o tipo de crise. Así pois, con respecto aos síntomas durante a dor, destácanse as diferenzas na presenza de náuseas, sonofobia (sensibilidade ao ruído), e osmofobia (sensibilidade aos cheiros).

Tamén se atoparon diferenzas significativas nos síntomas subxectivos previos á dor, como a dificultade para emitir linguaxe e a sensación de mareo. Os tipos de dor clasificados tamén permiten distinguir como serán algúns síntomas que aparecen despois da dor, como o aumento de apetito, ou a somnolencia.


Referencias:

Javier Gálvez-Goicurĺa et al “Cluster-Then-Classify Methodology for the Identification of Pain Episodes in Chronic Diseases.” IEEE Journal of Biomedical and Health Informatics

Ana B. Gago-Veiga et al. “¿Cómo es la curva de dolor en una crisis de migraña?” XIX Reunión anual de la Asociación Madrileña de Neurología

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.