Emerxencia internacional debido ao ébola no Congo

Despois de 1.600 falecidos, cun 65% de letalidade, a OMS acaba de recomendar o aumento da vixilancia tras a chegada da doenza á cidade de Goma

Imaxe ao microscopio do virus do ébola.
Imaxe ao microscopio do virus do ébola.

Desde hai meses, as cifras do ébola na República Democrática do Congo avanzan sen descanso. A mortalidade desta epidemia –cepa Zaire, a máis letal de todas– supera o 65 % e alcanza xa máis de 1.600 falecidos. Debido á súa gravidade, Tedros Adhanom Ghebreyesus, director xeral da Organización Mundial da Saúde (OMS), anunciou esta semana que o brote é unha emerxencia de saúde pública de interese internacional.

A recomendación produciuse tras o primeiro caso confirmado en Goma, unha gran cidade que actúa como porta de entrada ao resto do mundo

“Necesitamos traballar xuntos en solidariedade coa RDC para poñer fin a este brote e construír un mellor sistema de saúde”, explicou Tedros. “Durante case un ano realizouse un traballo extraordinario nas circunstancias máis difíciles. Agora debemos asumir unha maior parte da carga”.

A declaración produciuse despois dunha reunión do Comité de Emerxencia do Regulamento Sanitario Internacional para a enfermidade de Ébola no país. A recomendación produciuse tras o primeiro caso confirmado en Goma –unha cidade de case dous millóns de persoas na fronteira con Ruanda e a porta de entrada ao resto da RDC e ao mundo–.

Esta foi a cuarta reunión do Comité de Emerxencia desde que se declarou o brote o 1 de agosto de 2018. Nela, expresouse a súa decepción polos atrasos no financiamento que limitaron a resposta sanitaria. A preocupación veu aumentado desde maio de 2018, cando o virus chegou a unha das principais zonas urbanas do país.

Ao recomendar a emerxencia internacional, o comité fixo recomendacións específicas. “Esta declaración non debe ser usada para estigmatizar ou penalizar ás persoas que máis necesitan a nosa axuda”, apuntou Tedros.

A emerxencia do ébola

O ébola, causado polo virus do mesmo nome, é unha das patoloxías máis mortíferas para o ser humano. En 2014, varios países de África occidental sufriron unha epidemia sen precedentes que se saldou con case 30.000 infectados e máis de 11.000 mortos.

Foi identificado por primeira vez en 1976, por mor de brotes simultáneos nos pobos de Nzara (Sudán) e Yambuku (Zaire, actual República Democrática do Congo), preto do río Ebola (que lle deu nome á doenza. Desde entón rexistráronse uns 30 brotes ou epidemias, maioritariamente no continente africano, cunha mortalidade superior ao 90 % nas súas cepas máis letais.

O ébola non se transmite polo aire, senón que se produce por contacto con fluídos corporais. Por iso, tanto as familias como o persoal sanitario son os máis vulnerables. Non existe un tratamento específico contra o virus e ata hai pouco tampouco había vacina.

Os síntomas adoitan ser febre súbita, debilidade intensa, dores musculares, de cabeza e gorxa. A medida que o ébola avanza, é común a aparición de vómitos e diarrea, erupcións cutáneas, deterioro da función dos riles e o fígado e, nalgúns casos, hemorraxias internas e externas.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.