O ADN desmonta unha das grandes teorías da conspiración nazis

Tivo a idea nun soño, aínda que máis tarde afirmou que foi unha visión provocada por forzas sobrenaturais. En 1941, Rudolf Hess, o segundo na liña de poder do propio Hitler, embarcou nun perigoso voo en solitario a Gran Bretaña para tentar negociar un tratado de paz.

Ou realmente non viaxou el? Foi realmente Rudolf Hess ou, como afirma unha teoría da conspiración, era un impostor indistinguible: alguén enviado a enganar aos aliados con algún propósito nazi infame.

Publicidade

Nada menos que o propio Franklin Roosevelt cría que a chamada teoría do ‘doppelgänger‘ era certa. E durante décadas moitos pensaron que Rudolf Hess seguía en liberdade tras a Segunda Guerra Mundial.

Aquela misión fracasou. Hess, ou o seu suposto dobre, chegou a Escocia, pero foi capturado inmediatamente mentres pelexaba por se desfacer do seu paracaídas. Estivo preso e finalmente foi condenado a cadea perpetua nos xuízos de Nuremberg.

Publicidade

Así pasou as últimas catro décadas da súa vida na prisión de Spandau en Berlín Occidental, onde foi atopado morto en 1987 á idade de 93 anos, nun aparente suicidio. A posterior cremación dos restos de Hess fixo que parecese imposible saber con certeza se o prisioneiro coñecido como ‘Spandau #7’ era un doppelgänger ou o verdadeiro Deputado do Führer, amigo íntimo de Hitler e o membro número 16 do partido nazi.

Sen restos físicos para examinar, os teóricos da conspiración foron achegando sombras e dúbidas para soster a hipótese de que o prisioneiro non era Rudolf Hess. Por exemplo, Spandau #7 supostamente carecía de cicatrices no peito compatibles coa ferida de bala que Hess recibiu na I Guerra Mundial. Tampouco tiña a abertura de Hess nos seus dentes frontais.

O prisioneiro tamén se negou a recibir visitas de familiares e sostivo que era vítima dun misterioso caso de amnesia.

Con todo, unha peza final e crucial do crebacabezas de Hess aínda permanecía en xogo. Décadas despois da morte de Spandau #7, os investigadores descubriron accidentalmente que aínda existía unha mostra de sangue tomada do prisioneiro en 1982, e que se almacenou no Centro Médico Walter Reed Army en Washington DC.

“Decateime por primeira vez da existencia do sangue de Hess a partir dun comentario casual durante a miña residencia en patoloxía en Walter Reed”, dixo a New Scientist o primeiro autor e patólogo retirado do Exército dos Estados Unidos Sherman McCall: “Anos máis tarde souben da controversia histórica”.

Coa mostra, McCall e o seu equipo rastrexaron a un dos parentes vivos de Hess (que permanece no anonimato), e compararon marcadores de ADN entre a mostra de sangue e unha mostra da saliva ofrecida polo parente, sen saber que atoparían.

“Obtivemos unha coincidencia”, explicou a The Guardian o investigador principal Jan Cemper-Kiesslich da Universidade de Salzburgo en Austria. Segundo os investigadores, a análise de ADN indica que hai unha probabilidade maior ao 99.99 por cento de que Spandau #7 foi, de feito, Rudolf Hess.

Para o equipo, e tamén para o resto de nós, iso é dabondo para considerar este misterio de décadas finalmente resolto. “Debido ao afortunado evento da presenza dunha mostra de rastro biolóxico do prisioneiro ‘Spandau #7′, os autores tiveron a oportunidade única de botar nova luz sobre un dos memes históricos máis persistentes da historia da Segunda Guerra Mundial”, escribiu o equipo investigador no seu artigo científico. “A teoría da conspiración que afirma que o prisioneiro ‘Spandau # 7’ era un impostor é extremadamente improbable e, por tanto, queda refutada”.

Os achados repórtanse en Forensic Science International: Genetics .

E aquí podes ler doutra teoría da conspiración nai recén desmontada:

Confirmado: Hitler nunca estivo en Galicia porque morreu en Berlín

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Un estudo do CSIC descobre sinais de inflamación arterial no ADN despois dos 50 anos

Os investigadores identifican tamén células inmunitarias 'esgotadas' que poderían explicar por que a inchazón persiste na enfermidade denominada arterite de células xigantes

A USC desenvolve un sistema molecular para recoñecer dianas de ADN asociadas ao cancro

A estratexia trazada dende o CIQUS permite activar, baixo estímulos químicos, unha molécula inicialmente inactiva para que recoñeza e interactúe cunha estrutura específica de ADN, coñecida como unión de tres vías

Reescriben o xenoma humano con miles de variacións antes invisibles

Tecnoloxías como a do CRG de Barcelona e novas secuencias de ADN completas permiten construír o mapa máis preciso ata o momento

Investigadores galegos revelan como o ADN conta a historia da supervivencia das especies

As ferramentas usadas no estudo permiten estimar os tamaños das poboacións de forma máis precisa para determinar o seu nivel de risco