As comunidades microbianas que medran nos refugallos plásticos dos ríos poden albergar microbios potencialmente patóxenos e actuar como reservorios de xenes de resistencia a antibióticos, segundo un estudo internacional publicado na revista científica Microbiome e liderado por Joseph Christie-Oleza, do Departamento de Bioloxía da Universidade das Illes Balears.
Os resultados tamén poñen de relevo as diferenzas entre os potenciais patóxenos e os xenes de resistencia a antibióticos que poden albergar os plásticos novos e os degradados.
Os tipos de patóxenos extraídos das mostras de plástico e madeira diferían dos das mostras de auga de río
Os investigadores caracterizaron as comunidades microbianas achadas na superficie de plásticos mergullados durante sete días no río Sowe (Reino Unido), a un quilómetro dunha planta de tratamento de augas residuais, en febreiro de 2020.
As comunidades microbianas de plásticos novos e envellecidos comparáronse coas atopadas nunha superficie de control (madeira) e as comunidades presentes na auga do río.
Os autores descubriron que as mostras de plástico, madeira e auga albergaban microbios potencialmente patóxenos, pero que os tipos de patóxenos extraídos das mostras de plástico e madeira diferían dos das mostras de auga de río.
Bacterias ‘oportunistas’
As mostras de plástico e madeira contiñan os patóxenos potenciais Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter e Aeromonas —bacterias coñecidas como ‘oportunistas’ que supoñen un maior risco para as persoas con sistemas inmunitarios comprometidos—, mentres que as mostras de auga contiñan os potenciais patóxenos humanos Escherichia, Salmonella, Klebsiella e Streptococcus.
Do mesmo xeito, os autores descubriron que, aínda que os microorganismos extraídos de todas as mostras contiñan xenes de resistencia aos antimicrobianos, os tipos de resistencia diferían entre os das mostras de plástico e madeira e os das mostras de auga.
Cando os autores compararon as comunidades microbianas que medraban en plásticos novos e envellecidos, descubriron que P. aeruginosa (que pode causar infeccións en pacientes hospitalizados) era especialmente abundante nas mostras de plástico degradado.
Especulan que isto podería deberse a que os plásticos degradados liberan maiores cantidades de compostos orgánicos que favorecen o crecemento microbiano que os plásticos novos.
Os autores poñen de relevo a importancia de monitorear as verteduras de augas residuais polos seus riscos para a saúde humana e o medio ambiente
Tamén descubriron que a abundancia relativa de xenes de resistencia aos antimicrobianos presentes nas comunidades microbianas era maior nas mostras de plástico envellecido que nas de plástico novo, aínda que sinalan que as razóns non están claras.
Os autores suxiren que é necesario seguir investigando os posibles riscos que ten a contaminación por plásticos debido á súa capacidade para albergar e transportar microbios potencialmente patóxenos e xenes de resistencia a antibióticos.
Tamén poñen de relevo a importancia de monitorear as verteduras de augas residuais polos seus riscos para a saúde humana e o medio ambiente.
Referencia: Microbial hitchhikers harbouring antimicrobial-resistance genes in the riverine plastisphere (Publicado en Microbiome)
