O Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), a través do grupo Inmunoloxía e Xenómica do Instituto de Investigacións Mariñas (IIM-CSIC), situado en Vigo, liderou un estudo sobre a resposta do mexillón ante lesións e infeccións, observándose que o molusco libera células inmunes fóra do seu corpo, ao espazo entre as cunchas. Os resultados publícanse na revista Fish and Shellfish Immunology.
“O mexillón, molusco do que España é o terceiro país produtor do mundo, caracterízase, entre outros aspectos, por ser altamente resistente a patóxenos. E, como ocorre con todos os invertebrados, depende unicamente da súa inmunidade innata, na que os hemocitos xogan o papel principal”, explica Antonio Figueras, profesor de investigación do CSIC no IIM. “Sábese que o principal actor do sistema inmune do mexillón son as células do sangue ou hemocitos, e leváronse a cabo diversos estudos sobre os hemocitos que están no interior do corpo do bivalvo. Con todo, ata a data, non se desenvolveu ningún en profundidade sobre a súa presenza no líquido intervalvar que é, esencialmente, auga de mar”, engade o científico.
“O mexillón caracterízase por ser altamente resistente a patóxenos”
ANTONIO FIGUERAS, investigador do IIM-CSIC
No grupo de investigación, que leva máis de 40 anos dedicado ao estudo da resposta inmune do mexillón, a observación por casualidade de células similares aos hemocitos no espazo intervalvar (delimitado polas cunchas, rodeado polo manto e onde se atopan as branquias), onde supostamente só hai auga de mar, levounos a afondar no estudo destas células e a comparalas cos hemocitos que poden atoparse dentro do corpo do mexillón.
Para iso, deseñaron un estudo co obxectivo de analizar as características dos hemocitos do líquido intervalvar dos mexillóns e a súa resposta fronte a diferentes estímulos (unha lesión tisular e unha infección bacteriana transmitida pola auga) en comparación cos hemocitos da hemolinfa, o seu líquido circulatorio. Analizaron e compararon número, tamaño, movemento, produción de especies reactivas de osíxeno, fagocitose e expresión de xenes relacionados coa migración e as funcións inmunitarias dos hemocitos fóra (líquido intervalvar) e dentro do corpo do mexillón.
Os resultados do estudo
Os resultados obtidos polo equipo de investigación revelan que os hemocitos do líquido intervalvar do mexillón comparten características comúns cos da hemolinfa, tales como a morfoloxía celular ou a estrutura da poboación celular. Con todo, tamén mostran diferenzas significativas en tamaño (máis pequeno no líquido intervalvar), mobilidade (comunmente máis rápido no líquido intervalvar), así como na produción de substancias para atacar a microorganismos ou na expresión de xenes inmunes que se sobreexpresan nas células do líquido intervalvar en comparación coas de hemolinfa.
“En conclusión, aínda que a maioría dos estudos en mexillóns se realizan con hemolinfa extraída do músculo adutor posterior, a poboación de hemocitos do líquido intervalvar debe estudarse máis a fondo, especialmente cando os mexillóns están en situacións estresantes”, avanzan desde o equipo de investigación.
Referencia: Mytilus galloprovincialis releases immunologically functional haemocytes to the intervalvar space in response to tissue injury and infection (Publicado en Fish and Shellfish Immunology)
