O aumento de iodo na atmosfera, clave para prever o futuro climático

O CSIC lidera un estudo que revela a evolución deste halóxeno na atmosfera do Ártico durante os últimos 127.000 anos

Glaciar ártico.
Glaciar ártico.

Un equipo internacional, liderado por investigadores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), desenvolveu unha estratexia de investigación multidisciplinar para comprender a composición e evolución da atmosfera ártica ao longo da historia. A análise das sondaxes de xeo, de varios quilómetros de profundidade obtidos en Groenlandia, desvelou a evolución da composición química da atmosfera durante os últimos 127.000 anos, onde se puido observar a relación entre os niveis de iodo (un elemento con capacidade de destrución da capa de ozono) e os cambios climáticos ocorridos no pasado.

Este proxecto, publicado na revista Nature Communications, destaca a importancia da concentración de iodo para prever futuros escenarios climáticos no Ártico, xa que promove a formación de aerosois e destrúe o ozono troposférico. O proxecto, ERC-Consolidator Climahal, combinou modelos globais de química-clima e análises xeoquímicos de última xeración para entender a evolución da atmosfera durante o período coñecido como o Último Ciclo Glaciar.

A información que revela o xeo

A análise dos halóxenos contidos no xeo, como o iodo ou o bromo, xunto coas concentracións doutros elementos, como o calcio ou o sodio, revelou que o océano é o gran regulador do iodo na atmosfera do Ártico. Ademais, a variación deste elemento químico no ambiente está relacionada non só coa produtividade biolóxica do océano senón tamén coa dinámica das capas de xeo flotantes nas zonas polares.

Todo iso determina a concentración de iodo, un elemento con posible influencia sobre o clima, debido á súa capacidade para destruír a capa de ozono; e sobre a saúde dos seres humanos, pois a súa presenza é clave para o correcto desenvolvemento durante o embarazo e a primeira infancia. “Este estudo móstranos que os niveis de iodo foron moito maiores en períodos do pasado máis cálidos que o actual, o que nos axuda a prever posibles escenarios futuros de concentración deste elemento na atmosfera”, explica Alfonso Saiz-López, coordinador do estudo.

A relación entre iodo e clima

A influencia da concentración de iodo na atmosfera sobre o clima débese a que este halóxeno é un eficiente destrutor de ozono e contribúe á formación de aerosois que reflicten a radiación solar. “Observouse como as cantidades de iodo na atmosfera variaron de maneira proporcional á magnitude dos cambios climáticos rápidos que ocorreron no pasado”, relata Juan Pablo Corella, investigador do Centro de Investigacións Enerxéticas, Ambientais e Tecnolóxicas (CIEMAT) e primeiro autor do estudo.

En función do observado no estudo, o contexto actual de quecemento global, xunto ao aumento da presión antropoxénica sobre o medioambiente, podería aumentar os niveis de iodo atmosférico por encima dos observados nos últimos 127.000 anos, e xerar un impacto sobre a saúde e o clima a escala global.


Referencia: Climate changes modulated the history of Arctic iodine during the Last Glacial Cycle. (Publicado en Nature Communications). 

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.