A Asociación Ecoloxistas en Acción Galiza ven de solicitar á Fiscalía de Galicia a apertura de dilixencias de investigación por un presunto delito contra o medio ambiente e os recursos naturais. Segundo as Estatísticas Anuais de Caza publicadas polo MITECO, mátanse máis de 200.000 raposos ao ano, só en España.
A Federación galega de caza organiza as competicións de caza de raposos rexéndose polo regulamento de Caza Menor. Non obstante, explican dende Ecoloxistas, “a modalidade de caza utilizada é a batida, considerada de caza maior pola Lei de caza vixente“. “Que a batida sexa modalidade de caza maior supón ter que cumprir requisitos específicos de seguridade, de comunicación previa e de resultados, de normas de control de subproductos animais non destinados ao consumo humano e de sanidade animal”, denuncian.
Os colectivos Faada, Ecoloxistas en Acción, Libera, Pacma, Anadel, Loita Raposa e Free Fox, entre outros, veñen realizando multitude de accións destinadas a pedir o fin da caza do raposo e, concretamente, a celebración de cinco campionatos de caza de raposos que se levarán a cabo este mes de xaneiro e para os que, explican, non hai datos confirmados sobre a situación da especie. Argumentan que acaba de rematar a tempada.
“As asociacións Loita Raposa e Free Fox estamos a mobilizar aos activistas para realizar unha acción directa en Moraña (Pontevedra), lugar no que o vindeiro sábado 21 de xaneiro levará a cabo un campionato, que é o primeiro confirmado pola Xunta de Galicia. Consistirá en pasear polo monte con chifres, cacerolas e outros obxectos ruidosos que escorrenten aos animais para que os cazadores non poidan abatelos cos seus disparos“, explican nun comunicado.
A Lei de Benestar Animal ampara a caza
Malia os intentos de tratar de poñer vetos á caza dende a parte esquerda do Goberno de coalición, a Real Federación Española de Caza (RFEC), xunto ás federacións autonómicas e o resto do sector, lograron que a actividade cinexética quede excluída do ámbito de aplicación da Lei de Protección, Dereitos e Benestar dos Animais que se atopa en trámite parlamentario no Congreso dos Deputados.
Durante o período de votación das emendas e o ditame da norma, que tivo lugar en decembro na Comisión de Dereitos Sociais, a emenda do PSOE onde se establece que os animais empregados na caza, no deporte federado e aqueles empregados noutras actividades específicas, queden fóra da Lei, saíndo adiante cos votos do PSOE, PP, VOX, Ciudadanos e o Partido Nacionalista Vasco.
En Galicia, é a Xunta quen elabora os censos das especies cinexéticase faino únicamente a partir dos datos dos inventarios da fauna que forman parte dos Plans de Ordenación Cinexética dos tecor. A partir dos datos dos exercicios anteriores, os ecoloxistas estiman que en Galicia mátanse arredor de 12.000 raposos o ano, “o que resulta un 33,56%, é dicir, en cada tempada de caza mátase máis da terceira parte da poboación total de raposos; é unha masacre”, recalcan.
Os riscos medioambientais
A caza de raposos é unha práctica que existiu durante séculos. Con todo, co tempo deuse conta de que esta actividade pode ter graves consecuencias ambientais.
En primeiro lugar, a caza de raposos pode afectar a estabilidade das poboacións de animais. Os raposos son depredadores importantes en moitos ecosistemas, e a súa eliminación pode ter un impacto na cadea alimentaria. Por exemplo, se se eliminan os raposos, as poboacións de roedores e outros animais que eles cazan poden aumentar desproporcionadamente, causando danos nos cultivos e outros problemas.
En segundo lugar, a caza de raposos pode ter un impacto negativo na biodiversidade. Os raposos son animais que ocupan unha variedade de hábitats, desde os bosques até as pradarías e os desertos. Ao eliminalos dunha área, pódense eliminar tamén as especies que dependen deles, como as aves rapaces que se alimentan dos roedores que os raposos cazan.
Ademais, a caza de raposos tamén pode ter un impacto nos ecosistemas acuáticos. Os raposos son coñecidos por cazar animais acuáticos, como os peixes e as ras, e a súa eliminación pode ter un impacto nestas poboacións.
Por último, a caza de raposos tamén pode ter un impacto no clima. Os raposos son animais que axudan a controlar as poboacións de pragas, o que pode axudar a reducir a cantidade de metano e dióxido de carbono liberados ao medio ambiente. Ao eliminar os raposos, pódense aumentar estas emisións, contribuíndo ao cambio climático.
En xeral, é importante ter en conta que a caza de raposos non só ten consecuencias para os raposos, senón tamén para o medio ambiente en xeral. Dende as asociacións ecoloxistas insisten en que é necesario ser conscientes destes riscos e considerar alternativas á caza, como o control de poboacións mediante métodos non letais. Ademais, tamén é importante protexer aos raposos e os seus hábitats mediante a creación de áreas protexidas e a implementación de políticas de conservación nos lugares nos que decrece.
Métodos non letais de control
Os métodos non letais de control poboacional de especies refírense a técnicas utilizadas para reducir ou controlar o tamaño dunha poboación de animais sen causarlles dano físico. Estes métodos son considerados máis éticos e sustentables que os métodos letais, xa que non causan sufrimento ou morte aos animais.
Un exemplo dun método non letal é a esterilización química, na cal se utilizan hormonas ou sustancias químicas para evitar que os animais reproduzan. Outro exemplo é a delimitación de territorio, na cal se utilizan barreiras físicas ou repelentes para evitar que os animais entren en áreas onde a súa presenza non é desexada.
A educación e a concienciación tamén son métodos non letais importantes para o control da poboación de especies. Educando á poboación sobre os problemas asociados cunha poboación excesiva de animais e como previlos, pódese reducir a necesidade de medidas máis drásticas. A concienciación tamén pode axudar a reducir a demanda de certos animais como mascotas ou para a caza, o que pode contribuír a reducir a súa poboación.
Outro método non letal é o uso de dispositivos de seguimento e monitoreo para monitorear os movementos das especies e o seu tamaño de poboación. Isto pode axudar aos xestores de vida silvestre a tomar decisións informadas sobre como mellorar a conservación da especie.
En xeral, os métodos non letais de control poboacional de especies son unha alternativa máis humana e sustentable aos métodos letais. Con todo, é importante ter en conta que cada situación é única e pode requirir un enfoque específico. Os expertos en vida silvestre deben avaliar cada situación e determinar a mellor estratexia para controlar a poboación de especies de maneira sustentable.
