As neurocientíficas Estela Area (esquerda) e Sandra Barral. Fonte: Universidade de Columbia.
As neurocientíficas Estela Area (esquerda) e Sandra Barral. Fonte: Universidade de Columbia.

Dúas neurocientíficas galegas da universidade de Columbia falan na Domus

Dúas neurocientíficas galegas de recoñecida traxectoria na universidade de Columbia, en Nova York, ofrecerán este mércores un coloquia na Domus da Coruña no marco da programación da Semana da Ciencia que organizan os Museos Científicos Coruñeses.

Estela Area Gómez, profesora asistente no departamento de Neuroloxía, e Sandra Barral Rodríguez, profesora asociada de Neuroxenética, compartirán cos asistentes as experiencias  sobre as súas investigacións e sobre as súas traxectorias, que lles levaron a investigar no campo das enfermidades neurodexenerativas (Alzheimer, Parkinson, ELA) e a relación entre a xenética e a memoria.

O coloquio coas neurocientíficas estará dirixido por Manuel Vicente, director do programa Efervesciencia da Radio Galega, será de entrada libre ata completar a capacidade do auditorio da Domus e comezará ás 19.30 horas.

Estela Area

Doutora en Bioloxía pola Universidad Autónoma de Madrid, iniciou en 2007 a súa carreira como investigadora independente no campo do metabolismo neuronal en enfermidades neurodexenerativas. Na actualidade é profesora asistente no departamento de Neuroloxía da Universidade de Columbia, onde forma parte do profesorado do Houston Merrit Center para a investigacion en enfermidades neuromusculares, e do Motor Neuron Center, que se centra no estudo de enfermidades neurodexenerativas como a enfermidade de esclerose lateral amiotrofica (ELA).

Sandra Barral

Licenciada en Medicina pola USC e doutora en Xenética pola mesma universidade, comezou a súa carreira profesional na Universidade de Columbia no ano 2007, onde actualmente é profesora asociada de Neuroxenética no G. H. Sergievsky Center & Taub Institute. Aquí desenvolve as súas investigacións en torno ao estudo xenético dos procesos cognitivos, tanto no envellecemento non patolóxico como no asociado a enfermidades neurodexenerativas, por exemplo a enfermidade de Alzheimer. A identificación de xenes que poidan contribuír a explicar a variabilidade en capacidades cognitivas permite entender os mecanismos moleculares da función cognitiva a nivel cerebral e identificar ás persoas expostas a un maior risco de deterioración cognitiva, e por tanto a posibilidade de desenvolver intervencións clínicas.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.