O Instituto de Investigacións Mariñas (IIM), co apoio da Fundación Biodiversidade do Ministerio para a Transición Ecolóxica e Reto Remográfico, inicia o desenvolvemento de dous proxectos de investigación sobre o medio mariño.
“Novas tecnoloxías moleculares e de control remoto para a avaliación das poboacións de cetáceos” ( NuTEC”), que se prolongará ata febreiro de 2022, é un proxecto relacionado cos Programas de Seguimento de Mamíferos Mariños no marco das Estratexias Mariñas.
Dirixido por Graham Pierce, xefe do Departamento de Ecoloxía e Recursos Mariños, conta coa participación de persoal do grupo Ecoloxía Pesqueira (Camilo Saavedra) e de Biotecnoloxía Acuática (Josep Rotllant e Paula Suárez).
Desenvolverase na Demarcación Noratlántica do Directiva Marco sobre as Estratexias Mariñas, que abarca augas da Zona Económica Exclusiva fronte ás costas de Galicia (incluíndo o Parque Nacional das Illas Atlánticas), Asturias, Cantabria e País Vasco. As especies de cetáceos que se avaliarán son rorcual común, marsopa, golfiño mular e golfiño común.
“Dita directiva require aos Estados Membros europeos realizar unha avaliación e seguimento do estado ambiental das súas augas mariñas. Para iso, monitóranse e avalían diversos compoñentes do ecosistema e grupos funcionais entre os que se atopan os cetáceos. O principal método para a súa avaliación é o estudo das tendencias na súa abundancia. Os métodos tradicionais, baseados en mostraxes de distancia utilizando embarcacións oceanográficas, resultan caros e complexos, polo que se realizan moi espaciados no tempo, dificultando a avaliación das poboacións e evidenciado a necesidade de buscar novas alternativas”, explica Josep Rotllant.
Neste contexto, preténdese contribuír á mellora dos programas de seguimento mediante o desenvolvemento de dúas metodoloxías innovadoras que se testarán en tres zonas da Demarcación Noratlántica, zona costeira que inclúe a ría de Vigo, zona da
plataforma continental e zona oceánica. Trátase da detección de ADN para estes organismos na auga e do uso de vehículos aéreos de control remoto para estimar a súa presenza e abundancia.
O fin é mellorar os programas de seguimento de abundancia de cetáceos das Estratexias Mariñas mediante a implementación de novas metodoloxías, aumentando a precisión das súas estimas e reducindo á súa vez o custo dos programas.
“Avaliación e mellora da supervivencia de descartes na frota artesanal galega mediante telemetría acústica” conta coa colaboración da Fundación Biodiversidade a través do Programa pleamar, cofinanciado polo Fondo Europeo Marítimo e de Pesca. O proxecto conta coa colaboración do Parque Nacional Marítimo Terrestre dás Illas Atlánticas de Galicia ( PNMTIAG). Prolongarase ata decembro de 2020.
Neste proxecto, dirixido por Alexandre Alonso, participa persoal do Departamento de Ecoloxía e Recursos Mariños e a Unidade de Mostraxe e Imaxe do Medio Mariño.
“A Unión Europea ha adoptado unha política de descartes cero que implica a obrigatoriedade de descarga do total capturado de certas especies, excepto cando se demostrou unha alta taxa de supervivencia do descarte. Implantar esta normativa con éxito require coñecer que sucede co descarte. No proxecto empregaranse técnicas de seguimento con telemetría acústica, que consiste na marcaxe de individuos con emisores acústicos que emitirán un sinal que será almacenada en receptores submarinos fondeados nunha zona de estudo determinada”, explica Alexandre Alonso.
Neste contexto, tomando como zona de estudo o PNMTIAG, utilizarase a actual rede de seguimento acústico establecida nun proxecto previo financiado tamén pola Fundación Biodiversidade, o TAC, para estimar a supervivencia de descártelos da frota artesanal na devandito contorna, identificando á súa vez posible melloras para
minimizar o impacto do descarte.
Entre outras accións, iso servirá para avaliar a taxa de supervivencia de especies obxectivo da frota artesanal suxeitas a cota e, por tanto, afectadas pola normativa europea, e de especies non suxeitas a cota pero con talla mínima legal e/ou vedas temporais, que obriga ao descarte. Entre esas especies figuran 2 especies de elasmobranquios
costeiros, raia mosaico e pintarroja, e a maragota. O fin último é
avaliar as taxas de supervivencia que permitan considerar a aplicación da excepción de alta supervivencia para o descarte, así como propoñer un código de boas prácticas.
