Un equipo do Instituto de Biomedicina de Sevilla (IBiS) levou a cabo un estudo que abre novas vías para a curación da infección por virus da inmunodeficiencia humana (VIH). En colaboración co Ragon Institute of Massachusetts Xeral Hospital, o MIT e Harvard (Boston, Estados Unidos), investigouse a un grupo excepcional de persoas con VIH cuxo organismo é capaz de controlar o virus, é dicir, non se detecta a súa presenza en sangue. Isto ocorre sen a necesidade de tomar un tratamento antirretroviral (ART). O traballo acaba de publicarse na revista The Journal of Clinical Investigation.
Os denominados controladores de elite do VIH pódense dividir á súa vez en dous subgrupos: aqueles que chegan a un punto no que perden o control da carga viral e os que, pola contra, manteñen o control de maneira indefinida. Grazas ás técnicas ultrasensibles de caracterización do virus, que permiten estudar o reservorio viral ou agocho no que o VIH permanece latente no xenoma da célula, o equipo descubriu que aqueles que perden o control, a pesar de ter pouca cantidade de virus enteiros ou completos, téñenos integrados en zonas do xenoma da célula accesibles á maquinaria celular. “Isto pode levar a cabo a produción de novos virus que poderían ser detectados en sangue”, apunta Ezequiel Ruiz-Mateos, investigador principal deste estudo e director do Grupo de Inmunoviroloxía do IBiS.
Con todo, en quen mantén de forma indefinida o control do virus detectáronse niveis significativamente menores de virus completos. Na maioría deses suxeitos, o 70%, non se detectaron virus completos nas células analizadas, o que significa que non tiñan un virus con capacidade infectiva. “Vimos que estes controladores persistentes tiñan virus completos integrados en zonas do xenoma da célula denominados desertos xénicos, zonas de latencia profunda nas que estes virus nunca poderían producir novos virus infectivos”, explica Carmen Gasca-Capote, tamén investigadora do Grupo de Inmunoviroloxía do IBiS e primeira autora do estudo.
Os novos achados suxiren que algúns dos controladores persistentes poderían estar curados do VIH, xa que non se atopan virus completos ou se se detectan están en niveis moi baixos e non teñen capacidade de replicarse. “Esta investigación abre as portas para estudar en maior detalle os mecanismos responsables de arrecunchar o virus neste canellón sen saída. O obxectivo é atopar dianas sobre as que desenvolver inmunoterapias para conseguir que a inmensa maioría de persoas con VIH logren controlar o virus como o fan os controladores persistentes e, por tanto, chegar á cura da infección”, indica Ruiz-Mateos.
Referencia: The HIV-1 reservoir landscape in persistent elite controllers and transient elite controllers (Publicado en The Journal of Clinical Investigation)
