Avance galego na produción de hidróxeno: o CiQUS consegue catalizadores máis eficientes

O sistema pode marcar un antes e un despois na xeración de enerxías verdes ao contar cun mecanismo de apagado e acendido sen sacrificar rendemento

O hidróxeno verde está a chamado a ser unha das fontes de enerxía do futuro. Pero o seu desenvolvemento aínda ten retos por diante que resolver, como a degradación dos metais que serven de catalizadores durante a electrólise da auga. Un desafío que está máis preto de quedar atrás grazas a un avance con selo galego desenvolvido por un equipo do Centro Singular de Investigación en Química Biolóxica e Materiais Moleculares da Universidade de Santiago (CiQUS).

Os investigadores da institución compostelá deseñaron un novo catalizador formado por diminutas nanopartículas de paladio aloxadas dentro de fibras ocas de carbono. Estas exercen de barreira para evitar que as nanopartículas se agrupen e crezan, o que provoca, cando ocorre, unha perda de eficiencia, ca conseguinte redución da súa vida útil e aumento dos custos no proceso de xeración de hidróxeno.

Publicidade

O novo do sistema ideado no CiQUS está no mecanismo de control reversible. Introduce xofre no sistema para, desta forma, lograr que o catalizador poda cambiar entre un modo activo e un modo de repouso cunha sinxela manipulación eléctrica. En modo activo, o catalizar funciona con grande eficiencia para xerar hidróxeno. En repouso, queda inactivo, impedindo que se degrade.

“Creamos un sistema que permite acender e apagar o catalizador de forma controlada, o que abre a porta a un uso máis eficiente e duradeiro en procesos industriais“, explica María Giménez López, investigadora dun proxecto que conta con financiamento europeo.

Publicidade

Máis vida sen sacrificar rendemento

O traballo feito polo equipo da CiQUS demostra que é posible aumentar a vida útil dos catalizadores sen que isto implique unha perda de rendemento, o que podería marcar un antes e un despois nas tecnoloxías de enerxía limpa, como apunta a investigadora Giménez López.

É que o sistema pódese reverter aplicando un sinal eléctrico que devolve a capacidade de xerar hidróxeno. Con isto, o catalizador alterna entre activado ou en repouso todas as veces que sexa precisa, o que permite tamén facer un uso intelixente do mesmo.


Referencia: Adaptive Catalytic Nanointerfaces for Controlled Hydrogen Evolution: an in Situ Electrochemical Approach (Publicado en Wiley Advance).

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Un proxecto galego analiza dous séculos de presenza humana na Antártida a través de obxectos

A investigación está liderada pola arqueóloga María Ximena Senatore e conta cunha Advanced Grant pola que recibirá case dous millóns e medio de euros durante cinco anos

A nigranesa Alén Space lanza con éxito cinco satélites para a misión Draconis de Sateliot

A nova xeración ampliará a capacidade da rede IoT #5G NTN de Sateliot e aumentará a frecuencia de conexión en zonas sen cobertura móbil terrestre

Un mapa interactivo amosa os camiños marítimos máis transitados das augas galegas

MarineTraffic é unha plataforma en liña que emprega tecnoloxía de identificación automática para sinalar a ubicación dos barcos en tempo real

Arden máis os espazos protexidos? Cando os datos non xustifican o relato

Os estudos dispoñibles non demostran que a protección aumente o risco de incendio nin que unha maior intervención sobre a vexetación sexa a resposta