As citas astronómicas sucédense ao longo do verán. Así, nunha apretada axenda para os amantes dos ceos, chega a hora de dar paso á superlúa de Cervo. Trátase da primeira lúa chea da época estival, que cando se presenta nas mellores condicións para a súa observación, coñécese como superlúa. O plenilunio producirase na mañá do domingo 21 de xullo, ás 10:17 hora peninsular, segundo o Observatorio Astronómico Nacional, aínda que se augura que será igualmente espectacular velo nas noites previas e posteriores.
Tras observar outra lúa chea en xuño, antes do solsticio, denominada Lúa de Amorodo, chega o evento que iluminará o firmamento este mes. Os plenilunios son unha fase do ciclo luar que ocorre cando a Terra se posiciona entre o Sol e a Lúa. Así, este fenómeno recibe diversos nomes dependendo do mes no que se produce: mentres en xaneiro puidemos observar a Lúa de Lobo, en agosto se poderá contemplar a Lúa de Esturión.
Este ano, ademais, a data de observación desta lúa chea coincide con outra data moi especial para os aficionados ao espazo: o 55 aniversario da misión Apolo 11, o primeiro viaxe á Lúa, onde Neil Armstrong e Buzz Aldrin convertéronse nos primeiros homes en camiñar sobre a superficie do satélite.
Cando e como poder ver a superlúa?
A cita mensual coa lúa chea celebrarase durante a noite do próximo domingo 21 ao 22 de xullo, no que o ceo nocturno será testigo deste fenómeno. Debido á hora, poderase apreciar dende a súa saída a noite do domingo ata a súa posta na madrugada do luns. Tamén poderase ver iluminada no ceo nocturno do sábado 20, cando practicamente a totalidade da súa superficie permanecerá iluminado.
Para observar o satélite nestas condicións non se precisa demasiado. Principalmente, os nosos ollos, pois o atractivo do fenómeno reside na súa accesibilidade para velo a simple vista polo gran tamaño da Lúa e a súa chamativa cor amarela. Aínda que, se se quere apreciar con maior detalle a súa superficie, é aconsellable o emprego de prismáticos ou telescopios. Para poder observala, os lugares máis axeitados son os máis elevados, libres de obstáculos como árbores ou edificios, e o máis alonxado posible da contaminación lumínica de cidades cercanas.
O porque da “Lúa de Cervo”
Para coñecer a historia detrás do nome da superlúa de xullo, hai que remontarse ata a época dos pobos indíxenas norteamericanos. Este fenómeno adquiriu gran importancia para estas civilizacións, que decidiron denominar así ao astro deste mes pola coincidencia co momento do ano no que as hastas dos cervos macho se atopan en pleno crecemento.
Nesta época, estes mamíferos ruminantes desfácense da súa vella cornamenta e desevolven unha nova, crecendo a medida que pasan os anos. Así se recolle en Farmers’ Almanac, unha revista periódica de Estados Unidos e Canadá, onde se pode consultar a orixe dos nomes variopintos destes fenómenos durante o ano.
Con todo, este suceso celestial ten denominacións alternativas ás que se poden facer referencia. Por exemplo, a Lúa de Salmón, un termo da tribu amerindia tlingit que sinalaba o regreso destes peixes á zona, inaugurando a tempada de pesca. Ou Lúa de Framboesa, bautizada así polas tribus nativas americanas algonquina e ojibwe por seren a estación deste froito. Tamén se pode denominar Lúa de Feo, pola coincidencia coa época de colleita desta planta.
