O James Webb volve facer historia. Un estudo publicado na revista Nature confirma, por primeira vez, a presenza de vapor de auga arredor dun cometa do cinto principal de asteroides. Isto significa que nesa rexión aínda pode conservarse xeo de auga do sistema solar primitivo. Porén, o achado deriva nun novo enigma: a diferenza doutros cometas, en 238P/Read non se atopou dióxido de carbono.
“O noso planeta está cheo de auga e, polo que sabemos, é único no universo. É todo un misterio: non estamos seguros de como chegou aquí toda esta auga”, declara Stefanie Milam, científica adxunta do proxecto Webb para a ciencia planetaria e coautora do estudo. “Comprender a historia da distribución da auga no sistema solar axudaranos a entender outros sistemas planetarios e se poderían albergar un planeta similar á Terra”, engade.
O cometa Read é un cometa do cinto principal, é dicir, un obxecto que reside no cinto principal de asteroides pero que periodicamente mostra un halo e unha cola como a dun cometa. Os cometas do cinto principal son unha clasificación bastante nova, e o cometa Read foi un dos tres cometas orixinais utilizados para establecer a categoría. Antes diso, entendíase que os cometas residían no Cinto de Kuiper e a Nube de Oort, máis aló da órbita de Neptuno, onde os seus xeos podían conservarse ao estar máis lonxe do Sol. O material conxelado que se evapora ao achegarse ao Sol é o que lle confire aos cometas o seu característico halo e a súa cola, que os diferencia dos asteroides.
“Anteriormenta xa viramos obxectos no cinto principal con todas as características dos cometas, pero só con estes datos espectrais precisos de Webb podemos dicir que si, que é definitivamente o xeo de auga o que está a crear ese efecto”, explica o astrónomo Michael Kelley, da Universidade de Maryland, autor principal do estudo. “Coas observacións de Webb do cometa Read podemos demostrar que o xeo de auga do sistema solar primitivo pode conservarse no cinto de asteroides”, continúa.
Falta de dióxido de carbono
A falta de dióxido de carbono foi unha sorpresa maior. Normalmente, o dióxido de carbono constitúe ao redor do 10% do material volátil dun cometa que pode vaporizarse facilmente pola calor do Sol. O equipo científico presenta dúas posibles explicacións para a falta de dióxido de carbono. Unha posibilidade é que o cometa Read tivese CO2 cando se formou, pero que o perdera debido ás cálidas temperaturas. “Estar no cinto de asteroides durante moito tempo podería ser a causa: o dióxido de carbono vaporízase máis facilmente que o xeo de auga e podería filtrarse ao longo de miles de millóns de anos”, explica Kelley. Outra posibilidade é que o cometa Read se formase nunha zona especialmente cálida do sistema solar, onde non había dióxido de carbono.
O seguinte paso é levar a investigación máis aló do cometa Read para ver como se compara con outros cometas do cinto principal, afirma a astrónoma Heidi Hammel, da Asociación de Universidades para a Investigación en Astronomía (AURA), coautora do estudo. “Estes obxectos do cinto de asteroides son pequenos e débiles, e con Webb por fin podemos ver que lles ocorre e sacar algunhas conclusións. Outros cometas do cinto principal carecen de dióxido de carbono? En calquera caso, será emocionante pescudalo”, afirma Hammel.
Referencia: Spectroscopic identification of water emission from a main-belt comet (Publicado en Nature)
