Estudos universitarios explosivos

Tanto na explotación de xacementos minerais como na execución de obras públicas, unha das técnicas máis empregadas é a fragmentación das rochas mediante o uso de explosivos, ao permitir a realización de grandes desmontes en rocha, a escavación de túneles para estradas e ferrocarrís, ou a demolición de grandes estruturas como pontes ou edificios. O arranque de rochas con explosivos comeza no século XVII, cando se empezou a empregar a pólvora en minería e foi desde a invención da dinamita por Alfred Nobel en 1867, cando o arranque e fragmentación de rochas con explosivos experimentou grandes e continuos avances. O desenvolvemento de novas substancias explosivas máis potentes e o deseño de accesorios de iniciación e conexión máis precisos e versátiles, permitiron poñer en marcha novas técnicas de voadura máis eficientes e seguras a través do emprego das innovacións tecnolóxicas.

O enxeñeiro Vicente Quirós, especialista en explosivos.
O enxeñeiro Vicente Quirós, especialista en explosivos.

“En España, o marco normativo atribúe competencias exclusivas en materia de explosivos, aos enxeñeiros de Minas e os enxeñeiros técnicos de Minas coa especialidade correspondente”, explica Benito Vázquez, director da ETS de Enxeñaría de Minas, que vén de ser o escenario dun curso promovido polo Colegio de Ingenieros de Minas del Noroeste, dirixido a profesionais e alumnado da Escola. Impartido polo enxeñeiro Vicente Quirós, o curso afondou durante dúas xornadas en cuestións relacionadas co emprego de explosivos en voaduras e demolicións; lexislación aplicable; deseño da voadura; así como criterios de selección dos explosivos e o control das vibracións producidas polas detonacións.
Pero o uso dos explosivos non se circunscribe unicamente aos ámbitos da minería e a obra civil. Calquera automóbil monta pequenas cargas pirotécnicas que facilitan que os sistemas de seguridade cumpran eficazmente co seu cometido: non só os airbag, senón tamén os pretensores dos cintos de seguridade e incluso outros elementos que cortan as conexións da batería en caso de accidente, empregan cargas explosivas.

A explosión libera unha enerxía concentrada químicamente

“O obxectivo fundamental no emprego dun explosivo, ben sexa para a fragmentación dunha rocha ou para a activación dun airbag, consiste en dispor dunha enerxía concentrada quimicamente, situada no lugar apropiado e en cantidade suficiente, de maneira que, liberada de modo controlado en tempo e espazo, acade o resultado pretendido” detalla Vázquez, que insiste en que a través dos coñecemento adquiridos durante a súa formación, os enxeñeiros e enxeñeiras de Minas son os técnicos encargados de poñer ao servizo da sociedade as mellores técnicas dispoñibles no emprego de explosivos para uso civil.

Publicidade

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Que é o grisú, o gas que está detrás da traxedia na mina de Asturias

O gas que libera o carbón é un dos maiores perigos aos que se enfrontan os mineiros por ser altamente inflamable e pola súa capacidade para quitarlles o osíxeno dentro das galerías

De negocio familiar aos primeiros conflitos sociais: a historia oculta da mina de San Finx

O profesor Joám Evans vén de publicar o seu libro 'As minas dos ingleses: San Finx', que foi galardoando co premio de investigación de Buxa

“O ingreso de mulleres nas carreiras de enxeñería está en declive”

Soledad Torres Guijarro, profesora na UVigo, investiga na actualidade a contaminación acústica nos ecosistemas submarinos e como reducila

Un estudo da USC aposta polos tecnosolos para mitigar o impacto ambiental da minaría

A investigación, realizada polo científico Xosé Lois Otero, foi publicada na revista Communications earth & environment, do grupo Nature