Esta ‘ponte radical’ de Da Vinci funciona 500 anos despois

Enxeiros do MIT demostran a viabilidade do espectacular deseño de Leonardo para a ponte máis longa do mundo en Estambul

Leonardo da Vinci segue a asombrarnos coa súa xenialidade cinco séculos máis tarde. E consegue deixar abraiados tamén aos enxeñeiros do prestixioso Massachusetts Institute of Tecnology, o famoso MIT, que analizaron unha ponte deseñada por Da Vinci en 1502. E os resultados son abraiantes.

Deseñado para o Sultán Bayezid II, xefe do Imperio Otomán, a enorme ponte estaba destinada a conectar Istambul e a súa cidade veciña de Galata. Finalmente, o deseño de Da Vinci non se usou, pero o equipo do MIT atopou agora que era estruturalmente sólido, o cal resulta espectacular, porque falamos da que sería a ponte máis longa do mundo nese momento.

Publicidade

“É incriblemente ambicioso”, di a enxeñeira estrutural Karly Bast, do MIT: “Era aproximadamente 10 veces máis longo que as pontes típicas desa época”.

Deseños de Da Vinci empregados no estudo do MIT.

Utilizando a documentación existente e o coñecemento sobre os materiais de construción e os métodos da época, o equipo descubriu que a ponte de 280 metrosde longo podería manterse estable. Os investigadores elaboraron un modelo a escala 1:500 para sometelo a un rigoroso conxunto de probas.

Publicidade

Os 126 bloques creados e impresos en 3D por separado foron xuntados seguindo o deseño do sabio da Toscana. Unha das partes máis impresionantes foi que todo se mantén unido sen ningún de morteiro para conectar os bloques. “Todo se mantén unido por compresión soamente”, di Bast: “Queriamos amosar realmente que todas as forzas están a transferirse dentro da estrutura”.

A ponte foi construída por bloques a escala 1:500 polos enxeñeiros do MIT.

En lugar de seguir a tendencia contemporánea de pontes con arcos de medio punto, Da Vinci optou por un só arco enorme e aplanado. Tiña que ser o alto dabondo como para permitir que os veleiros pasasen por baixo, mantendo a rixidez esencial, especialmente contra os movementos laterais.

Para contrarrestar estes movementos, Da Vinci imaxinou alicerces estendidos a cada lado da ponte, que son estruturas que estabilizan do mesmo xeito que alguén podería estender os pés para evitar balancearse.

O modelo a escala baseouse nun pequeno bosquexo conservado nun dos cadernos de Da Vinci. A investigación vai presentarse na conferencia da Asociación Internacional de Estruturas Espaciais en Barcelona.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Un océano cada vez máis ácido? A incógnita que trata de resolver a ciencia galega

A diminución do pH ten un impacto directo sobre os moluscos e os corais. Un equipo da Coruña reclama unha estandarización da medida

Unha técnica permite unha visión sen precedentes do cerebro

Un equipo do MIT automatiza unha tecnoloxía para obter imaxes en 3D de cada hemisferio en pouco máis de catro días

A tose da Covid-19, detectable tamén en asintomáticos?

Investigadores cataláns do MIT obteñen resultados dunha alta fiabilidade coa análise do tusido mediante intelixencia artificial

Anuncian o achado de posibles indicios de vida en Venus

A detección de grandes cantidades de fosfina leva a un equipo internacional de astrónomos a soster que a súa única orixe sostible sería a biolóxica