As áreas de desova da xarda (Scomber scombrus) estanse a expandir cara ao norte. Así o revela unha tese desenvolvida na sede viguesa do Instituto Español de Oceanografía (IEO-CSIC), que relaciona este fenómeno co aumento da temperatura do mar e con modificacións nos procesos oceanográficos. O traballo analiza en profundidade a dinámica reprodutiva dunha especie de grande importancia ecolóxica e socioeconómica en Europa e ofrece unha visión integral de como se distribúe, se reproduce e responde aos cambios ambientais e á presión pesqueira nun escenario de cambio climático.
Ademais desta expansión recente das zonas de posta cara a latitudes máis ao norte, a investigación confirma a importancia histórica do mar Cantábrico como área de reprodución. Tamén identifica rangos ambientais preferentes de temperatura, salinidade e profundidade do fondo mariño nos que se distribúen os ovos de xarda, que poñen de manifesto a súa capacidade de resiliencia reprodutiva fronte á variabilidade ambiental.
Hábitats de reprodución
“O uso da abundancia de ovos de xarda permitiu caracterizar con maior precisión os hábitats de reprodución e revelar interaccións non lineais entre factores ambientais, xeográficos e poboacionais, o que subliña a importancia de integrar estes compoñentes para comprender a dinámica reprodutiva”, sinala Gersom Costas, científico do Centro Oceanográfico de Vigo e autor da tese.
A investigación baséase en máis de tres décadas de datos procedentes das campañas internacionais trienais de ictioplancton realizadas no Atlántico nororiental, coordinadas polo grupo de traballo WGMEGS do Consello Internacional para a Exploración do Mar (ICES, polas súas siglas en inglés), nas que participa o IEO. A tese adopta un enfoque multidisciplinar, que combina análises descritivas, avaliación espacial e modelización espaciotemporal, integrando información biolóxica con variables oceanográficas.
