Hai dúas décadas aproximadamente, o biólogo mariño estadounidense Paul Falkowski comprobou que as algas mariñas captaban tanto carbono anualmente como todas as plantas terrestres reunidas. Neste proceso, as algas, cualificadas de bosque escondido, aproveitan a abundante luz solar que incide sobre o mar para activar a súa fotosíntese.
Por mor deste descubrimento, a pregunta que se fixo a comunidade científica é se tamén existe un bosque escondido en terra firme. Todo apunta a que si, que non todo é escuridade no solo. Tal e como se acreditou, a luz permite a vida dunha media de 5 millóns de algas microscópicas, bacterias e eucariotas fotosintetizadores por gramo de solo a nivel global. Con todo, ata o momento, a presenza destes organismos fora cualificada de discreta e o papel que xogan na biodiversidade era considerado meramente anecdótico.
As algas do solo teñen unha especial relevancia para os ecosistemas terrestres
Unha investigación levada a cabo por científicos europeos entre os que figura Enrique Lara, investigador do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) no Real Xardín Botánico (RJB) de Madrid, demostra agora que as algas do solo teñen unha especial relevancia para os ecosistemas terrestres. Tal e como fan as plantas, estes microorganismos captan o CO2 atmosférico e contribúen así ao almacenamento do carbono no solo, actuando desta maneira contra o quecemento global.
Masa de carbono captada
Os autores deste estudo, que acaba de publicarse na revista The New Phytologist, recompilaron datos de produtividade e cuantificaron a masa de carbono captada anualmente polas algas microscópicas a nivel planetario a través de modelizacións baseadas en aprendizaxe automática (machine learning).
As algas do solo captan ata 3,6 xigatoneladas de carbono por ano, o que representa aproximadamente un 30% das emisións anuais humanas de CO2 a nivel global
“Estes datos permitiron estimar que as algas do solo captan ata 3,6 xigatoneladas de carbono por ano, o que representa aproximadamente un 30% das emisións anuais humanas de CO2 a nivel global”, asegura o investigador Enrique Lara. Así mesmo, este descubrimento permite desmontar algúns apriorismos en ecoloxía microbiana, segundo os cales a fotosíntese microbiana era relevante unicamente en ambientes acuáticos.
Enrique Lara considera que “estes resultados revelan a importancia de preservar os ecosistemas terrestres como unha tarefa urxente á hora de reducir o CO2 atmosférico para salvagardar o clima”. E engade que os datos tamén abren a porta para manipular a produción de microalgas do solo co obxectivo de incrementar a captación de carbono atmosférico.
Referencia: Contribution of soil algae to the global carbon cycle. (Publicado en The New Phytologist).
