A quenlla azul, unha das máis explotadas nos océanos.
A quenlla azul, unha das máis explotadas nos océanos.

Tiburóns en risco de sobrepesca

Ducias de millóns de quenllas que habitan os océanos son atrapadas por buques pesqueiros cada ano. Con todo, a pesca dalgunhas especies como a quenlla oceánica (Carcharhinus longimanus) segue sen ser regulada. Unha investigación internacional, recollida pola axencia SINC, ten localizado as zonas onde se superpoñen as maiores concentracións de escualos e de buques de pesca.

A investigación seguiu á quenlla no Atlántico norte e tamén aos buques con actividade pesqueira. David Sims, científico da Asociación de Bioloxía Mariña do Reino Unido lidera o traballo que rastrexou por satélite nesta zona máis de 100 tiburóns de seis especies diferentes.

As súas pescudas indican que dentro do rango preferido de cada especie, as quenllas tenden a concentrarse naqueles lugares caracterizados por fortes gradientes de temperatura. Ademais, os autores rastrexaron 186 palangreiros españois e portugueses a través de GPS e atoparon que os buques pesqueiros e quenllas dirixíanse a lugares similares.

A investigación internacional rastrexou por GPS 186 palangreiros de España e Portugal

“As poboacións de tiburóns peláxicos son pouco resilientes, é dicir, tardan en recuperarse cando sofren unha sobreexplotación por mor dos seus longos ciclos vitais”, explica a Sinc o investigador Gonzalo Mucientes Sandoval, coautor do estudo no Centro Tecnolóxico do Mar, en Vigo.

Para as especies de quenllas máis intensamente explotadas, como a quenlla azul e o marraxo, arredor do 80% da súa distribución superponse cos buques de pesca. As áreas de maior solapamento inclúen a corrente do Golfo, o Atlántico Norte e a zona ao longo da dorsal suroeste dos Azores no Atlántico medio. Durante o período comprendido entre 2005 e 2009, a superposición entre as quenllas e os buques pesqueiros tivo unha ampla persistencia nestas zonas de captura.

“A eficiencia dos pescadores queda de manifesto neste estudo, e pode comprobarse unha importante superposición xeográfica entre os puntos quentes para as quenllas e a frota, o que pon de relevo a necesidade deste tipo de medidas de xestión”, asegura o experto. Os resultados indican que podería haber risco de sobrepesca, e que poderían ser necesarias novas cotas de captura para protexer ás quenllas oceánicas.

O traballo valora crear novas cotas de capturas para protexer ás quenllas

“Establecer cotas, tallas mínimas ou outras medidas de xestión pode garantir a explotación sustentable destas especies a longo prazo. Deste xeito podería asegurarse o mantemento das poboacións de escualos, claves para o equilibrio ecolóxico do sistema mariño, e ao mesmo tempo, o futuro do sector pesqueiro que vive deles”, engade o científico.

Segundo Mucientes, a explicación de que coincida a actividade pesqueira máis intensa na zona do Atlántico Norte coa maior concentran destas especies se debe a que dita actividade acumula décadas de coñecemento empírico moi completo por parte dos pescadores.

“Estas nocións están baseadas no ensaio e erro, que se transmite de pais a fillos. Ademais, dispoñen actualmente de ferramentas tecnolóxicas apoiadas en datos fornecidos por satélite en tempo real que lles axudan a coñecer puntos ou zonas de alta produtividade (frontes oceánicas) onde se concentran os grandes depredadores como as quenllas”, conclúe.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.