Vivir cun can durante a adolescencia favorece a saúde emocional e a sociabilidade dos máis novos. Con todo, ata o de agora non estaba claro cal era mecanismo que explicaba como se producía esta mellora.
Un estudo, publicado na revista iScience, liderado por varias institucións científicas xaponesas, examinou o microbioma de adolescentes propietarios de cans. Desa forma, estudaron as asociacións coa saúde mental e o comportamento en 345 participantes na investigación.
Segundo explica a SINC Takefumi Kikusui, da Universidade de Azabu (Xapón), que lidera o estudo: “Iniciamos este experimento porque anteriormente publicaramos un artigo que describía maior benestar mental en adolescentes con can. Ao mesmo tempo, descubrimos que a microbiota pode modificar o comportamento social dos ratos, e tamén se observou que os donos de cans posúen unha microbiota diferente”.
“Dado que a microbiota intestinal inflúe no comportamento a través do eixo intestino-cerebro, levamos a cabo este experimento”, engade Kikusui.
Os seus resultados apuntan a que os mozos con can na casa mostran menos problemas nas puntuacións psicolóxicas ao comparalo cos que non o teñen. É dicir, ademais de ofrecer compañía e seguridade, os cans poden reducir a soidade, o estrés e a ansiedade, e fomentar a interacción social.
Unha etapa de cambios e desenvolvemento
A adolescencia é un período crítico no desenvolvemento emocional e social, con cambios cerebrais e hormonais que inflúen na toma de decisións, o control de impulsos e as relacións interpersoais. “Dado que o benestar mental diminúe durante a adolescencia, pareceunos importante investigar os efectos nese momento”, engade Kikusui.
O equipo analizou mostras de microbioma recollidas da boca. Tras secuenciar os microbios, os investigadores descubriron unha diversidade e riqueza de especies similares entre os dous grupos de adolescentes.
Con todo, a composición do microbioma mostraba diferenzas, o que suxería que ter un can alteraba a abundancia de bacterias bucais específicas. Expuxeron entón a hipótese de que algunhas desas bacterias poderían estar relacionadas coas diferenzas nas puntuacións psicolóxicas.
“Ter un can aos 13 anos asóciase con mellor saúde mental e maiores puntuacións condutuais. Os adolescentes con can mostraron menos problemas sociais que quen non tiñan un en casa”, apuntan no estudo.
Experimento en ratos
Para poñer a proba esta idea, os investigadores utilizaron ratos de laboratorio con microbiota de adolescentes que tiñan can, para ver se afectaba o seu comportamento social e de que maneira.
Os ratos co microbioma dos mozos con can pasaron máis tempo cheirando os seus compañeiros de gaiola. Os animais tamén mostraban un enfoque máis social cara a un compañeiro de gaiola atrapado, unha proba de comportamento que se utiliza habitualmente para avaliar o comportamento prosocial en ratos.
Os científicos probaron desta forma que ter un can ten un efecto positivo no benestar. “Con todo, considerámolo un factor entre moitos, e non o único”, subliña o científico.
Implicacións futuras
Os resultados suxiren que un can na familia pode alterar o microbioma de maneira que favoreza a saúde mental, a empatía e a conduta prosocial. Estes beneficios poderían ser o resultado de decenas de miles de anos de convivencia entre humanos e cans.
Respecto a se considerou comparar diferentes tipos de mascotas para ver se os efectos son específicos dos cans, apunta: “Iso quedará para un próximo estudo”.
Referencia: Dog ownership during adolescence alters the microbiota and improves mental health (Publicado en iScience)
