Faro de Ons, a torre que salvou vidas

Está situado a 128 metros sobre o nivel do mar e data do ano 1926

O faro de Ons, situado a 128 metros sobre o nivel do mar, domina a paisaxe da illa, sendo referencia para os navegantes e símbolo de supervivencia para as xentes que viviron illadas neste lugar.

Coa súa característica cor branca, este emblemático faro data do ano 1926. Consta dunha torre octogonal pegada a un edificio en forma de U. Actualmente, o faro está automatizado, alimentándose coa enerxía eléctrica subministrada polas placas fotovoltaicas situadas aos seus pés, próximas á fachada posterior. Este é un dos poucos faros que aínda conta con fareiros, que cambian periodicamente, para prestar asistencia técnica ante calquera incidencia.

Publicidade

Para a observación

É probable que en Ons, coma noutras zonas da costa, existisen previamente á construción dos faros métodos rudimentarios que axudasen á navegación, como prender fogueiras na marxe costeira. O incremento da navegación marítima faría que as autoridades instalasen faros ao longo das costas para evitar os naufraxios.

O primeiro faro desta illa data do 1865, para marcar a entrada á ría de Pontevedra unha vez sinalizados os cabos. Este faro atópase localizado no punto máis alto da illa, a unha altura de 128 metros sobre o nivel do mar.

No ano 1926 constrúese unha torre capaz de soportar a nova lanterna de 3,5 metros, que vixiará os mares a partir dese momento. O espazo do antigo faro queda entón relegado a espazo de almacenamento ou hospedaxe.

Ruta do lagarto arnal

  • Lonxitude: 4,3 quilómetros
  • Duración estimada: 1h 30m
  • Dificultade: baixa

No lateral norte do faro atópase un panel informativo que marca o inicio dun sendeiro para coñecer o hábitat dun dos elementos faunísticos máis emblemáticos deste parque, o lagarto arnal (Timon lepidus). Percorrendo esta senda, ademais de desfrutar dalgunhas das mellores panorámicas de Ons, coñeceremos o refuxio deste pequeno xigante europeo. Cun tamaño medio entre 14 e 18 centímetros, sen contar o rabo, e dunha cor verde intensa, sen dúbida chamará a atención. O illamento deste lagarto dende a formación das illas, hai uns 12.000 anos, deu lugar a singularidades e características propias respecto aos individuos que habitan o continente, como o seu maior tamaño.

A píntega común é unha especie endémica

A píntega común (Salamandra salamandra) é considerada un dos animais máis emblemáticos da illa de Ons e San Martiño (no arquipélago de Cíes). Coa subida do nivel das augas hai arredor de 12.000 anos, e o resultante proceso de illamento desta poboación de anfibios con respecto aos seus análogos continentais, a poboación da illa seguiu un camiño evolutivo distinto. A reproducción deste curioso anfibio é única. A diferenza do que acontece no continente, onde durante a reprodución as larvas precisan pasar un tempo no medio acuático, nas illas de San Martiño e Ons, as larvas non teñen que pasar por esa fase acuática, cambiando completamente a súa reprodución de ovovivíparas (os individuos continentais) a ovíparas (os individuos das illas).

Descarga aquí a décimo oitava entrega da guía.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

O Parque Nacional das Illas Atlánticas repite este verán como destino turístico ‘Starlight’

A programación inclúe intervencións diúrnas e nocturnas que buscan introducir aos visitantes na exploración de estrelas, meteoritos e outros corpos celestes

Praia do Castelo, a importancia da conservación

Dende este pequeno espazo desfrutaremos dunhas impoñentes vistas dos illotes que conforman todo o arquipélago

Praia de Melide, a importancia de conservar os sistemas dunares

Xunto co de Muxieiro, situado nas illas Cíes, constitúe un dos principais depósitos de area do parque nacional

Punta Centolo, o refuxio das aves mariñas

Este miradoiro da illa de Ons é zona de cría das aves máis emblemáticas do parque nacional