A Vía Láctea sobre o val da Lúa

Vía Láctea sobre o Val da Lúa
Créditos da imaxe e copyright: Rafael Defavari.

Explicación: a nosa galaxia Vía Láctea arquéase sobre unha paisaxe desolada nesta fantástica vista panorámica do ceo nocturno. A escena sobrenatural mira ao través do terreo árido e erosionado do Val da Lúa no deserto chileno de Atacama. Xusto ao longo do horizonte están as luces de San Pedro (Chile), así coma as pequenas vilas de Socaire e Toconao, e unha estrada ventosa e torturadora que vai da cidade de Calama a San Pedro. O mosaico de cinco paneis, tomados o 18 de outubro, amosa as catro galaxias que se recoñecen sinxelamente desde as rexións de ceos escuros do noso fermoso planeta. No extremo esquerdo, as galaxias satélite coñecidas coma as Nubes de Magallanes Pequena e Grande están enmarcadas polos seus homónimos terrestres. Moito máis feble e á dereita, máis alá do vulto central da Vía Láctea, está a galaxia Andrómeda. A máis afastada da imaxe, Andrómeda está a uns 2,5 millóns de anos luz de distancia.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Conta atrás para a gran cita coa eclipse total en Galicia: “Non volveremos ver algo así na nosa vida”

Unha cobertura do 99% ou do 100% do Sol marca a diferenza entre unha simple diminución da luz e a aparición da coroa solar e da escuridade

Unha eclipse e o último solpor: a Costa da Morte vivirá un espectáculo astronómico único en Europa

O proxecto Atlantic Sunset sitúa Galicia entre os mellores enclaves do continente para a observación do fenómeno cunha magnitude de totalidade próxima ao 99%

Chega o pico das Delta Acuáridas: poderá verse a chuvia de estrelas dende Galicia?

O máximo coincidirá cunha madrugada marcada pola nubosidade e pola lúa chea, dous factores que dificultarán a observación do fenómeno

Descuberto un sistema planetario ‘ao revés’ que desafía as teorías da formación astronómica

O achado dun mundo rochoso na periferia da estrela LHS 1903 suxire que os planetas tamén poden formarse de forma secuencial en contornas sen gas