O cometa Churyumov-Gerasimenko en cuarto crecente

Cometa Churyumov-Gerasimenko
Créditos da imaxe: ESA, Rosetta, NAVCAM; procesada por Giuseppe Conzo.

Explicación: que lle está a acontecer ao cometa 67P/Churyumov–Gerasimenko? Mentres o cometa de 3 km de ancho se move máis preto do Sol, a calor fai que o núcleo expulse gas e po. A sonda espacial Rosetta chegou ao escarpado dobre núcleo do cometa o pasado mes de xullo e agora está a co-orbitar o Sol xunto co xigante iceberg escuro. A recente análise dos datos transmitidos á Terra desde a sonda espacial automática Rosetta están agora a amosar que a auga que expulsa 67P ten unha diferencia importante coa da Terra, indicando que a auga terrestre podería non ter sido orixinada por colisións antigas con cometas coma este. Ademais, nin a Rosetta nin o seu aterrador Philae detectaron campo magético ao redor do núcleo cometario, apuntando a que o magnetismo podería ter carecido de importancia na evolución do Sistema Solar temperán. O cometa 67P, amosado nunha fase crecente en cores falsas, debería incrementar a súa velocidade de evaporación mentres se aproxima ao seu punto máis achegado ao Sol en agosto de 2015, cando chegue a unha distancia do astro xusto un pouco máis lonxe que á Terra.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Descuberto un sistema planetario ‘ao revés’ que desafía as teorías da formación astronómica

O achado dun mundo rochoso na periferia da estrela LHS 1903 suxire que os planetas tamén poden formarse de forma secuencial en contornas sen gas

Descubertas novas pistas sobre a orixe de Theia, o hipotético planeta que formou a Lúa

Unha análise de isótopos de rocas lunares e terrestres revela que o obxecto celeste chocou contra a Terra e deu lugar ao noso satélite fai 4.500 millóns de anos

Astronomía de multimensaxeiro: o Universo contado en luz, ondas e partículas

O IGFAE participa en grandes colaboracións internacionais para combinar múltiples sinais cósmicos co obxectivo de comprender mellor os fenómenos máis extremos e invisibles do cosmos

A primeira astrónoma galega, Antonia Ferrín Moreiras, dá nome a un asteroide

A Unión Astronómica Internacional homenaxea a primeira doutora da disciplina en España