Así son as ondas asasinas

“A historia da navegación está chea de catástrofes causadas por este tipo de ondas asasinas de 20 ou 30 metros de altura que xorden aparentemente da nada e afunden a embarcacións sen darlles tempo aos seus tripulantes para afrontar a ameaza”. Enxeñeiros do MIT publicaron recentemente,  na revista “Journal of Fluide Mechanics”,  o desenvolvemento dunha ferramenta de predición que pode dar aos mariños unha marxe de 2-3 minutos ante a chegada dunha onda xigante, proporcionando tempo dabondo para realizar as operacións esenciais nun barco ou plataforma en alta mar ante un fenómeno deste tipo.

A ferramenta, en forma de algoritmo, analiza os datos das ondas ao redor dos navíos para detectar grupos que poden converterse nunha onda xigante. Dependendo da lonxitude e a altura dun grupo de ondas, o algoritmo calcula a probabilidade de converterse en onda xigante nos próximos minutos.

Publicidade

Os seguintes vídeos mostran a forza do mar e a violencia coa que ondas “normais” impactan nos barcos en diversas zonas do mundo.

Non imaxino como pode ser unha onda asasina de verdade.

Publicidade

Nas nosas costas Portos do Estado ten un complexo sistema de boias para medir o tamaño da ondada que alcanza o territorio nacional. Hai unha ducia de boias costeiras e 15 da rede exterior, en augas profundas.

Segundo os datos dos que dispón este organismo do Ministerio de Fomento, a máis grande onda medida en España produciuse durante un violento temporal o 24 de xaneiro de 2009 na costa santanderina, e foi medida pola boia Augusto González de Linares. A ‘Altura significante’ (a media do terzo superior) rexistrada polo dispositivo ese día deu un valor de 14,8 metros, polo que se pode calcular que a Hmax da onda individual máis alta alcanzou esa xornada os 26,1 metros. Estatisticamente, a onda máxima calcúlase que é 1,6 veces a onda significante. Iso implica que as ondas máximas foron de 18,4 metros a 20,34. O récord absoluto segue a telo a boia de Santander, que o 24 de xaneiro de 2009 rexistrou unha onda máxima de 26,13 metros.

E, para rematar, unha curiosidade: o mar ás veces ábrese…

Antonio Figueras
Antonio Figuerashttp://iim.csic.es/es/estructura/11-inmunologia-y-genomica
Profesor de investigación do Centro Superior de Investigacións Científicas no Instituto de Investigacións Mariñas (IIM-CSIC)

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Congro, ostra e vieira: máis de 60 especies están afectadas polo cambio climático nas Rías Baixas

Unha investigación do Centro de Investigación Mariña analiza o impacto presente e futuro dos episodios meteorolóxicos extremos sobre a fauna mariña galega

O océano está cheo de oíntes… e a maioría escoita mellor ca nós

O son viaxa aproximadamente 4,5 veces máis rápido en auga de mar que no aire. Por Antonio Figueras

Un estudo revela as claves para anticipar floracións de algas nocivas nas Rías Baixas que afectan o marisqueo

O equipo do Centro Oceanográfico de Vigo identifica os microhábitats que determinan a aparición de especies tóxicas

Un novo modelo conceptual revela a elevada complexidade da dinámica do fitoplancto nas Rías Baixas

Un equipo do IEO-CSIC e da UVigo propón un enfoque por capas que evidencia a influencia dos afloramentos na organización das comunidades microscópicas