A nebulosa Bolboreta

Butterfly_HubbleVargas_5075
Créditos da imaxe: NASA, ESA, Hubble, HLA; Reprocesado e copyright: Jesús M.Vargas e Maritxu Poyal

Explicación: os cúmulos e nebulosas brillantes do ceo nocturno da Terra a miúdo son nomeados coma flores ou insectos. Aínda que a súa envergadura cobre uns 3 anos luz, NGC 6302 non é unha excepción. A estrela central morta desta nebulosa planetaria particular, cunha temperatura superficial estimada duns 250.000 graos C, converteuse en extraordinariamente quente, brillando intensamente na luz ultravioleta pero agochada da visión directa por un toro de po denso. Este primeiro plano definido da nebulosa da estrela morta foi gravada polo Telescopio Espacial Hubble e preséntase aquí en cores reprocesadas. O toro de po que arrodea a estrela central, atravesando unha cavidade brillante de gas ionizado, está preto do centro desta imaxe, case de canto á nosa liña de visión. O hidróxeno molecular foi detectado no casulo cósmico poeirento da estrela quente. NGC 6302 está a uns 4.000 anos luz de distancia na constelación, de correcta aracnoloxía, Escorpión (Scorpius).

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.