Din que a fe move montañas. E facíao literalmente a que Kim Jong-Un tiña no programa nuclear norcoreano. Porque unha proba subterránea do que segundo Corea do Norte era unha bomba de hidróxeno sacudiu a paisaxe circundante de forma tan violenta que cambiou a forma dunha montaña enteira.
A análise de radar da área revelou cambios na paisaxe causados pola explosión. E amosan unha historia alarmante. A proba realizouse a principios de setembro do ano pasado, rexistrándose como un tremor de magnitude 6,3 nos sismógrafos na rexión circundante.
Segundo os datos, os científicos revelaron que a montaña que cobre o sitio se reduciu en medio metro e logo se expandiu en case 3,5 metros.
Durante anos, a sismoloxía forense permitiu vixiar as ambicións das nacións de desenvolver un arsenal nuclear sentindo os tremores reveladores dunha explosión de proba distante. Con todo, a vixilancia do impacto xeolóxico das probas subterráneas desde o espazo foi “subexplotado”, ata o de agora.
“Esta é a primeira vez que se visualizan e presentan ao público os desprazamentos superficiais tridimensionais completos asociados cunha proba nuclear subterránea”, di o autor principal do estudo , Teng Wang da Universidade Tecnolóxica de Nanyang en Singapura.
A tecnoloxía de Radar de Apertura Sintética (SAR) baséase no movemento dun satélite sobre unha área para medir puntos suficientes para construír unha imaxe en 3D altamente detallada da paisaxe , independentemente das condicións climáticas.
Os datos recompilados de TerraSAR-X de Alemaña e os satélites de imaxes de radar ALOS-2 de Xapón combináronse para crear un mapa de antes e despois da área que rodea ao Monte Mantap, un pico de 2.205 metros no nordés de Corea do Norte.
A instalación de probas nucleares de Mount Mantap foi o sitio das seis detonacións experimentais de Corea do Norte. A explosión de setembro, supoñendo unha profundidade de 450 metros, podería ser o equivalente a entre 120 e 304 quilotóns. Para poñelo en perspectiva, a bomba atómica “Little Boy” que devastou Hiroshima en 1945 equivalía a só 15 quilotóns. Os científicos falan dunha bomba unhas 16 veces máis potente que a de Hiroshima.
Ese tamaño significa que a afirmación do réxime de que estaban a probar unha pequena bomba de hidróxeno non pode ser descartada. A combinación de medicións de radar e datos de sismógrafo pintan unha imaxe dunha montaña baixo tensión, posiblemente unha característica do que se denominou “síndrome de montaña cansa”: debilitada por repetidas explosións subterráneas.
Os científicos cren que o interior da montaña se desintegrou para crear unha cavidade duns 50 metros de ancho e fracturou un volume aínda maior da xeoloxía circundante. Toda a montaña elevouse coa explosión uns 2 metros e case o dobre, antes de volver asentarse.
Aproximadamente 8,5 minutos despois do tremor inicial, os detectores notaron un segundo tremor máis pequeno, que quizais foi o colapso da cavidade. Xa sexa este colapso ou a sedimentación da roca, o que quedou ao seu paso foi unha montaña significativamente máis curta.
Dada a natureza reservada do programa, é imposible saber se o monte vai resistir novos ensaios, pero os científicos dudan mesmo da súa estabilidade actual tras soportar a explosión nuclear.
“Este estudo demostra a capacidade da teledetección espacial para axudar a caracterizar grandes ensaios nucleares subterráneos, se os houbese, no futuro”, din os investigadores neste artigo publicado na revista Science .
