Aproximadamente o 15-20 % dos tumores malignos que se orixinan nunha glándula (adenocarcinomas) avanzados gástricos ou da unión gastroesofágica presentan sobreexpresión do xene HER2. Por ese motivo, desde fai máis dunha década o tratamento convencional para esta poboación consistía na administración combinada de quimioterapia con trastuzumab (un anticorpo dirixido contra HER2).
Datos prometedores
O ensaio KEYNOTE-811 deseñouse para estudar máis a fondo a combinación de pembrolizumab, trastuzumab e quimioterapia en pacientes con adenocarcinoma avanzado de esófago, gastroesofágico ou gástrico HER2 positivo, que en estudos previos xa demostrara tanto eficacia clínica como unha seguridade manexable. Para iso, recrutouse un total de 434 participantes.
Ata o momento disponse dos datos de 264 pacientes, sobre os que se fixo a análise intermedia, que se acaba de publicar na revista Nature e que xa se avanzaron no congreso da Sociedade Europea de Oncoloxía Médica (ESMO) celebrado este ano. “Estes achados iniciais de KEYNOTE-811 suxiren que esta tripla combinación pode ser unha opción de tratamento transformadora para o adenocarcinoma gástrico ou da unión gastroesofágica HER2 positivo. Así, serviron para que a Administración de Medicamentos e Alimentos de Estados Unidos (FDA) aprobase rapidamente o seu uso. Isto é unha decisión sen precedentes, xa que nunca se tomou unha decisión baseada en resultados intermedios que non están a avaliar as variables principais do estudo”, explica o experto.
Segundo esta análise intermedia, un 74,4 % dos pacientes que recibiron a tripla combinación mostrou unha resposta obxectiva, mentres que no grupo de control, aos que se administraba o tratamento convencional de quimioterapia e trastuzumab máis un placebo, esta era só dun 51,9%. Tamén se puido observar que no grupo que recibía pembrolizumab reducíase notablemente o tamaño do tumor e inducíanse respostas completas nalgúns participantes.
“Aínda que se trata de resultados prometedores, agora debemos esperar a completar o estudo para ver se finalmente isto tradúcese tanto nunha supervivencia libre de progresión maior como nunha mellor supervivencia xeral, que eran as dúas variables principais que se pretendían estudar”, engade o director do VHIO, quen recalca a necesidade de tomar estes resultados con prudencia. Aínda así, considera que isto supón un paso máis na investigación do cancro gástrico en estado avanzado e reforza a importancia de asociar estratexias terapéuticas que estimulan a resposta inmunitaria aos tratamentos convencionais.
