Científicos galegos datan o baptisterio cristián máis antigo da Península

Investigadores das universidades de Vigo, A Coruña e Coimbra publican novos resultados sobre o xacemento de Idanha-a-Velha, ao leste de Portugal

Un equipo de investigadores da universidades de Vigo, Coimbra e A Coruña veñen de datar o baptisterio cristián máis antigo da península Ibérica, tal e como recolle un estudo publicado na revista Archaeological and Anthropological Sciences. Nel revélase a data de construción dos dous baptisterios paleocristiáns do xacemento de Idanha-a-Velha, localidade histórica que se atopa na rexión da Beira Baixa, ao leste do país, xa preto da fronteira con Cáceres.

Os investigadores Pedro Carvalho e Adolfo Fernández. Foto: Duvi.
Os investigadores Pedro Carvalho e Adolfo Fernández. Foto: Duvi.

Segundo explican os responsables do estudo, baseándose en análises físico-químicas e arqueolóxicas foi posible situar a construción dunha das piscinas bautismais de Idanha-a-Velha na segunda metade do século IV, cando o territorio pertencía ao Imperio Romano. “Este baptisterio é, ata o momento, o máis antigo que se coñece na península Ibérica, sendo un dos sinais máis antigos e importantes da presenza do cristianismo no territorio actual portugués”, explican Adolfo Fernández e Pedro Carvalho, dous dos autores do estudo e investigadores, respectivamente, da Facultade de Historia da Universidade de Vigo, e da Universidade de Coimbra.

Publicidade

Estas novas análises permitiron descubrir que “os baptisterios teñen unha data anterior á proposta en función da súa tipoloxía construtiva”, polo que se xerará “un cambio no paradigma establecido para este tipo de construcións na península Ibérica”, expón o artigo.

Baptisterio, o antecedente das pías de bautismo

Construídos a carón das primeiras igrexas, os baptisterios, indican os responsables do traballo, eran espazos onde se levaba a cabo o sacramento do bautismo por inmersión, antecedente das pías bautismais que xurdirán posteriormente na Idade Media, concretamente no século XI. Idanha-a-Velha, a antiga Egitania romana, engaden, foi sede episcopal durante o período suevo-visigodo, nos séculos V ao VII despois de Cristo, sendo un dos xacementos arqueolóxicos máis importantes de Portugal.

Publicidade

O estudo foi realizado no ámbito dun proxecto de investigación arqueolóxica levado a cabo en Idanha-a-Velha encabezado por investigadores das universidades de Coimbra e Nova de Lisboa coa colaboración de investigadores das universidades de Vigo e A Coruña, encadrándose nun protocolo entre as dúas universidades portuguesas, o Municipio de Idanha-a-Nova, no que se sitúa o achado, e a Direção Regional de Cultura do Centro.

Asinan o traballo, ademais de Fernández e Carvalho, os investigadores José Cristóvão, Jorge Sanjurjo-Sánchez e Patrícia Dias.

Referencia: Dating the early Christian baptisteries from Idanha-a-Velha—the Suebi-Visigothic Egitania: stratigraphy, radiocarbon and OSL (Publicado en Archaeological and Anthropological Sciences

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Un estudo arqueolóxico revela o papel esencial das mulleres na construción histórica do rural galego

A investigación pon de manifesto a importancia do traballo produtivo, doméstico e de coidados, así como o papel na transmisión de saberes

Os segredos que agocha o xacemento de Armea: 15 anos de escavacións e unha nova casa castrexa

A escola de verán cumpre unha década e media cunha intervención que confirma a presenza de restos arqueolóxicos no Alto dos Fornos

Un proxecto galego analiza dous séculos de presenza humana na Antártida a través de obxectos

A investigación está liderada pola arqueóloga María Ximena Senatore e conta cunha Advanced Grant pola que recibirá case dous millóns e medio de euros durante cinco anos

De campamento neandertal a enterramento: os achados das escavacións en Cova Eirós e Monte Penedo

Os traballos, liderados dende a USC, permiten descubrir restos óseos infantís e adultos e amplían os períodos de ocupación humana das cavidades