Esta bóla é coñecida como ‘ollo de mariñeiro’ e podes atopala en todos os mares tropicais e subtropicais do mundo. A Valonia ventricosa unha soa célula .
Agora, este non é o tamaño que xeralmente asociamos con organismos unicelulares, pero os ‘ollos de mariñeiro ‘ teñen algúns trucos xeniais que os axudan a medrar tanto. Para comezar, non todos estes organismos son tan grandes como o da imaxe que encabeza este artigo. Poden variar en tamaño e ser tan pequenos como as bólas dun rodamento ata ter o tamaño dun globo ocular.
Publicidade
A Valonia ventricosa pode parecer prateada baixo do mar. Valonia ventricosa normalmente medra individualmente, pero nalgúns casos pode facelo en grupo, aparecendo en zonas de marea no Caribe, Florida e ao sur ata Brasil. Tamén no Pacífico e no Índico. En conxunto, habitan virtualmente calquera océano do mundo , ás veces vivindo entre os corais. A maior profundidade observada é de aproximadamente 80 metros.
Este organismo unicelular ten formas que van dende a esfera a un ovoide, e a cor varía de verde herba a verde escuro, aínda que na auga pode parecer prateado. Isto determínase pola cantidade de cloroplastos que contén cada espécime.
Imaxe da Valonia ventricosa ao microscopio. ‘n’ significa núcleo. A súa reprodución acontece nunha división celular segregativa , onde a célula nai multinuclear fai células fillas e os rizoides individuais crean novas burbullas, que se separan da célula nai.
Poderíamos pensar que un organismo unicelular non podería medrar tanto, porque sería demasiado grande e arruinaría a relación superficie-área-volume. Pero, aínda que os ollos de mariñeiro son unha célula, conteñen varios dominios citoplasmáticos, cada un co seu propio núcleo e cloroplastos.
Esta estrutura peculiar significa que se tentas rebentalo, non racharía como un globo cheo de orgánulos . De feito, esmagar un exemplar pode facer que xurdan máis, xa que os organismos só necesitan posuír un núcleo para converterse nun ollo de mariñeiro completamente novo.
