Martes 27 Febreiro 2024

Un estudo revela os segredos da vida diaria do polbo cabezón

O polbo cabezón ou branco (Eledone cirrhosa) é o irmán descoñecido do polbo común (Octopus vulgaris). En Galicia apenas ten valor comercial, e só se ten noticia del cando é capturado por accidente na pesca de arrastre. Porén, a súa presenza tamén é abundante no Atlántico noreste, de Mauritania a Noruega, e na conca mediterránea. Ata agora, apenas se coñecían detalles sobre a súa ecoloxía (reprodución, comportamento, dieta, lonxevidade…) pero o investigador galego Marcos Regueira Fernández acaba de presentar unha tese de doutoramento pioneira que revela a súa vida diaria no noroeste da península Ibérica.

Regueira, coa tutela de Ángel F. González, do Instituto de Investigacións Mariñas do CSIC e Amadeu Soares, da Universidade de Aveiro, defendeu recentemente nesta cidade portuguesa a súa tese, que foi recoñecida cun sobresaliente cum laude.

O traballo centrouse, segundo explica o investigador, no ciclo reproductivo, distribución, dieta, idade e comportamento da especie. Atopouse, por exemplo, que a época de posta de ovos varía ao longo da área de distribución, mais no noroeste ibérico concéntrase entre maio e xuño.

A rutina do polbo cabezón

Grazas a este estudo foi posible determinar por primeira vez a dieta do polbo cabezón no Atlántico Ibérico, a partir da combinación da análise visual e molecular dos contidos estomacais. “Está composta, principalmente, por crustáceos, peixes e, en menor medida, equinodermos, moluscos e poliquetos. Os principais factores que afectan aos patróns de alimentación son o estado de madurez, o caladoiro de orixe e a época do ano”, explica Marcos Regueira.

Outro dos datos salientables foi o achado de variacións na distribución durante o ciclo reprodutivo. O estudo revelou unha migración estacional a augas costeiras durante a época de posta.

O estudo aporta datos interesantes para o seu posible cultivo en catividade

A investigación tamén conseguiu determinar a idade da especie a través da análise dos aneis de crecemento na cunhca interna de 122 individuos. “A idade estimada variou entre 106 e 516 días e as femias foron máis lonxevas (17 meses) que os machos (14 meses). Baseándose nestas idades, calculouse tamén o momento de eclosión: observouse que aínda que hai nacementos durante todo o ano, estes concéntranse maioritariamente durante o inverno“, indica o científico galego.

Ademais, a tese serviu tamén para coñecer as chaves do comportamento da especie a través da observación nos acuarios do IIM de Vigo de exemplares vivos. “A especie aniña e coida os ovos dun xeito semellante ao polbo común e, en xeral, tolera ben as condicións en catividade, polo que se debería prestar atención á súa aptitude para o cultivo, tanto con fins experimentais como comerciais”, conclúe o autor da tese.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Confirmada a presenza de gripe aviaria por primeira vez na Antártida

O virus detectouse en mostras de aves mortas, achadas por científicos arxentinos nas proximidades da base 'Primavera'

As gaivotas trasladan centos de quilos de plástico dos vertedoiros ás reservas naturais

Un equipo internacional liderado pola Estación Biolóxica de Doñana do CSIC desenvolveu un modelo de deposición de residuos baseado na dieta e o movemento destas aves

Desenvolto un anticorpo que bloquea todas as variantes de SARS-CoV-2 no laboratorio

O equipo realizou a investigación a partir de mostras de sangue dun paciente infectado durante a primeira onda da pandemia

Un equipo con participación galega desenvolve un novo tipo de axente contra o cancro

O composto actúa de maneira potente e selectiva sobre a respiración mitocondrial das células nai do tumor, diminuíndo o seu potencial canceríxeno