A importancia da microbiota mariña no funcionamento das redes alimentarias dos océanos xa estaba ben establecida. Porén, a verdadeira relevancia na dieta dos prinicipais consumidores da cadea trófica aínda é escasamente coñecida. As grandes diferenzas nos tamaño dos individuos, e consecuentemente, as taxas de crecemento e as escalas temporais e espaciais que están implicadas nestas redes dificultan a integración de microorganismos e os grandes animais no marco dunha rede alimentaria común. Neste sentido, un equipo de investigadores mariños, entre os que está o científico do Oceanográfico da Coruña Antonio Bode, desenvolveu unha pescuda que publica esta semana a revista Scientific Reports, do grupo Nature.
Nel, Bode, xunto a M. Pilar Olivar (Institut de Ciències del Mar-CSIC de Barcelona) e Santiago Hernández León (Instituto de Oceanografía y Cambio Global da Universidad de Las Palmas de Gran Canaria-CSIC), cuantificou por primeira vez a influencia do sistema trófico microbiano en 13 especies de pequenos peixes, demostrando a súa importancia.
Para isto, os científicos aplicaron técnicas de análises de isótopos estables de nitróxeno en aminoácidos obtidos de peces do micronecton (peces de pequeno tamaño que son o principal alimento de peixes de maior tamaño, moitos deles explotados comercialmente) capturados durante unha expedición no Atlántico central, desde Canarias a Islandia.
Durante moito tempo entendéronse as redes tróficas oceánicas como dous sistemas diferenciados: un subsistema que comprende aos produtores primarios -fundamentalmente microalgas no caso dos océanos- e aos organismos herbívoros e carnívoros que sucesivamente se alimentan uns doutros, e outro subsistema composto polos microbios que reciclan a materia orgánica.
Ata o de agora, considerábase que ambos os subsistemas estaban relacionados principalmente pola influencia destes microbios sobre os produtores primarios, xa que poñen á súa disposición nutrientes resultado da remineralización da materia orgánica. Con todo, a influencia dos microbios en niveis superiores da cadea trófica considerábase moi reducida.
As análises realizadas neste estudo permiten saber a orixe da materia orgánica analizada e cuantificar a posición trófica do organismo analizado, é dicir, se a súa dieta é máis herbívora ou máis carnívora. Desta forma estimouse que os microbios contribúen ata nun 25% na definición da posición trófica destes peixes. Ademais, o traballo demostra que as estimacións de posición trófica obtidas por este método achéganse ás determinadas a partir da análise das súas dietas moito máis que as estimacións publicadas ata a data.
“Esta investigación abre a porta a unha revisión das posicións tróficas coñecidas de todos os organismos mariños, permitindo a monitoraxe do ecosistema mediante a aplicación de indicadores de funcionamento máis precisos”, explica Antonio Bode.
Ademais, os resultados do traballo indican que unha parte da dieta dos peixes que habitan a zona batipeláxica da columna de auga (entre 1000 e 2000 m) consiste en agregados de detritus. “Nestes hábitats empobrecidos tróficamente, onde non hai produción primaria e as concentracións de zooplancton son baixas, a chamada ‘neve mariña’ apúntase como un recurso trófico que complementa a dieta dos peixes batipelágicos”, apunta Pilar Olivar, investigadora do ICM-CSIC e coautora do traballo.
Referencia: Trophic indices for micronektonic fishes reveal their dependence on the microbial system in the North Atlantic (Publicado en Scientific Reports).
