Venus e a Terra son dous planetas que semellan parecidos. A longa distancia, algúns dirían que son xemelgos: teñen o mesmo tamaño e unha atmosfera con forte actividade meteorolóxica. Pero Venus xira en sentido inverso: o Sol sae alí polo Oeste. E non sería un lugar axeitado para vivir: a súa atmosfera é 90 veces máis densa que a terrestre, co que seríamos esmagados como se vivísemos un quilómetro baixo a superficie do mar. Ademais, ten un efecto invernadoiro que eleva a temperatura a 470 graos. E, para completar o panorama, as súas nubes están compostas en boa medida por ácido sulfúrico .
Así que non: Venus non é un lugar agradable para os estándares humanos. Pero non sempre foi así. Nun novo estudo, os científicos explican como a antigo planeta puido soster a vida con océanos de auga líquida , ata que un misterioso evento eliminou todo iso fai uns 700 millóns de anos.
“A nosa hipótese é que Venus puido ter un clima estable durante milleiros de millóns de anos”, di o científico planetario Michael Way do Instituto Goddard de Estudos Espaciais da NASA: “É posible que ese evento transformase un clima similar á Terra no infernal invernadoiro que vemos hoxe”.
Comparación dos planetas Venus e Terra. A investigación, presentada a semana pasada na Reunión Conxunta EPSC- DPS 2019 en Xenebra , Suíza, baséase en dous estudos publicados previamente por Way e o seu equipo, e documentos relacionados que modelan mundos e topografías virtualizados similares a Venus . O resultado, segundo o equipo, apoia a visión ‘optimista’ de que Venus “pasou a maior parte da súa historia con auga líquida superficial, tectónica de placas e, posteriormente, un clima tépedo estable similar ao de Terra”. Este período de estabilidade climática durou uns 3 mil millóns de anos, segundo os investigadores.
A través dunha serie de escenarios hipotéticos que se executan en diferentes puntos da historia, contemplando océanos simulados tanto fondos (310 metros de profundidade) como pouco profundos (10 metros de profundidade), os resultados suxiren que a antiga Venus podería soportar auga líquida, con temperaturas superficiais moderadas no planeta de 20 a 40 graos Celsius.
Polo menos, este sería o caso desde fai 4.200 millóns de anos, ata fai uns 700 millóns de anos. Pero, nalgún momento, algo sucedeu en Venus que derivou nunha atmosfera tóxica de efecto invernadoiro e dominada por dióxido de carbono e nitróxeno.
Os científicos pensan agora que Venus durante máis de 3.000 anos puido ser habitable
“Algo sucedeu en Venus, onde se liberou unha gran cantidade de gas á atmosfera e as rochas non puideron volver absorbelo”, di Way :”Na Terra temos algúns exemplos de desgasificación a gran escala, por exemplo, a creación das trampas siberianas fai 500 millóns de anos que está vinculada a unha extinción masiva, pero nada a esta escala. Aquilo transformou completamente a Venus”.
Por suposto, non podemos dicir con certeza que Venus acolleu a vida. Pero o modelo indica que o planeta puido ser propicio para acubillar vida. E non sabemos con precisión que aconteceu.
Na versión dos investigadores dos eventos, un ciclo de carbonato-silicato similar á Terra (onde o CO2 elimínase naturalmente da atmosfera ao ser absorbido polas rochas) foi interrompido en Venus, posiblemente por un período de intensa actividade volcánica , con magma solidificándose no superficie do planeta.
