Unha bioimpresora serviu para crear no laboratorio estruturas de tecidos humanos capaces de madurar e vascularizarse. Aínda non están listas para trasplantarse, pero estas estruturas, creadas por especialistas en medicina rexenerativa de Estados Unidos, teñen o tamaño e a estabilidade adecuadas para substituír partes do corpo. O soño dos enxeñeiros de tecidos está máis preto.
Os autores destes tecidos son científicos do Instituto de Medicina Rexenerativa Wake Forest (Carolina do Norte), que utilizaron un sistema de bioimpresión para crear tecidos humanos a tamaño real; concretamente, ósos, cartilaxes e músculos de orellas e mandíbulas. A investigación foi descrita esta semana na revista Nature Biotechnology.
Implantados en ratas, estes tecidos maduraron e foron viables
O soño dos bioingenieros é imprimir no laboratorio tecidos e órganos funcionais, e deixar de depender das doazóns para os transplantes; con todo, coas impresoras 3D ata agora só logrouse crear estruturas demasiado inestables e fráxiles para ser implantadas nun corpo humano. Ademais, como non teñen vasos sanguíneos, o tamaño destas construcións estaba ata agora limitado a 200 micras (milésima parte dun milimetro), que é a distancia límite de difusión dos nutrientes e o osíxeno.
Anthony Atala e o seu equipo solucionaron o problema da estabilidade imprimindo as células en materiais poliméricos biodegradables coa forza mecánica suficiente para soportalas ata que o tecido madure. Para superar o límite de tamaño, integraron microcanales nos novos obxectos impresos, de modo que os nutrientes e o osíxeno tivesen un camiño por onde chegar a todas partes.
Deste xeito, os investigadores imprimiron estruturas de cartilaxes, ósos e músculos. Cando implantaron en ratas estas ‘pezas’, tivo lugar o cambio: lograron madurar en tecido funcional e desenvolver un sistema de vasos sanguíneos. Tamén sortearon o límite de tamaño. Unha orella fabricada co tamaño correspondente a un bebé foi capaz de de formar vasos entre un e dous meses despois da súa implantación.
