Explicación: estas tres nebulosas brillantes a miúdo se amosan en xiras telescópicas da constelación Sagittarius e os ateigados campos estelares da Vía Láctea central. De feito, o turista cósmico do século XVIII Charles Messier catalogou dúas delas; M8, a nebulosa grande á esquerda do centro, e a colorida M20 á dereita. A terceira, NGC 6559, está por riba de M8, afastada da nebulosa máis grande por un corredor escuro de po. As tres garderías estelares están a uns cinco milleiros de anos luz de distancia máis ou menos. A gran M8, cun cento de anos luz de diámetro, tamén é coñecida coma a nebulosa da Lagoa. O alcume popular de M20 é a Trífida. O gas hidróxeno brillante das nebulosas de emisión crea a cor vermella dominante, en contraste coa cores azuis, sobre todo na abraiante Trífida, debido ao po que reflicte a luz estelar. A colorida paisaxe celeste gravada con telescopio e cámara dixital tamén inclúe un dos cúmulos abertos de estrelas de Messier, M21, xusto por riba da Trífida.
Un triplete de Saxitario
