Un arco da vella circular sobre Australia

arco-da-vella-australia
Créditos da imaxe e copyright: Colin Leonhardt (Birdseye View Photography)

Explicación: algunha vez ollaches un arco da vella completo? Normalmente, desde o chan só se pode ver a parte superior dun arco da vella porque as direccións que apuntan ao chan teñen menos cantidade de pingas de auga. Pero, desde o aire, un círculo completo de 360 graos dun arco da vella pode ollarse máis a miúdo. Nesta fotografía, capturouse un círculo completo sobre Cottesloe Beach preto de Perth (Australia) o ano pasado por un helicóptero voando entre un Sol poñéndose e unha chuvieira. O arco da vella de 84 graos de diámetro, un fenómeno dependente do observador e primariamente provocado polas reflexións internas da luz solar nas pingas de auga, seguiu ao helicóptero, intacto, durante uns 5 quilómetros. Coma extra, un arco da vella secundario podía ollarse fóra do primeiro, máis tenue e coas cores invertidas.

1 comentario

  1. Moitas veces, para facer astronomía só hai que erguer a cabeza e mirar ao ceo. Os arcos da vella son unha ocasión única. Nas vísperas do Ano Internacional da Luz 2015, temos ante nós a descomposición da luz branca do Sol nunha chea de cores. Ou, dito máis finamente, o espectro electromagnético da luz visible. O mesmo se fai coa luz das estrelas para medir a súa composición ou, nos últimos anos, a luz das estrelas que atravesa a atmosfera dos exo-planetas que pasan por diante e nos permiten, deste xeito, analizar a composición da súa atmosfera.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Descuberto un sistema planetario ‘ao revés’ que desafía as teorías da formación astronómica

O achado dun mundo rochoso na periferia da estrela LHS 1903 suxire que os planetas tamén poden formarse de forma secuencial en contornas sen gas

Descubertas novas pistas sobre a orixe de Theia, o hipotético planeta que formou a Lúa

Unha análise de isótopos de rocas lunares e terrestres revela que o obxecto celeste chocou contra a Terra e deu lugar ao noso satélite fai 4.500 millóns de anos

Astronomía de multimensaxeiro: o Universo contado en luz, ondas e partículas

O IGFAE participa en grandes colaboracións internacionais para combinar múltiples sinais cósmicos co obxectivo de comprender mellor os fenómenos máis extremos e invisibles do cosmos

A primeira astrónoma galega, Antonia Ferrín Moreiras, dá nome a un asteroide

A Unión Astronómica Internacional homenaxea a primeira doutora da disciplina en España